خطا
  • RokSprocket needs the RokCommon Library and Plug-in installed and enabled. The RokCommon System Plug-in needs to be before the RokSprocket System Plug-in in the Plug-in Manager

دستکش‏های ارگونومیک (مجله بین المللی ایمنی و سلامت)

 

دستکش های ارگونومیک

تاریخ انتشار : 21 ام ژوئیه 2014 در مجله بین المللی ایمنی و سلامت

ترجمه: هدی نوری

 

سیر تکاملی مشخصات ارگونومیک

در چند سال گذشته، طیف وسیعی از محصولات ارگونومیک افزایش یافته است که هم برای استفاده عمومی و هم برای کاربردهای تخصصی تر، در دسترس قرار می گیرد. ارگونومی خوب محصولات بر کیفیت بالای عرضه در بازار تاثیر گذاشته و به تبع آن، تقاضا بالا رفته است. محصولات ارگونومیک برای مصرف کنندگانی که برای سلامتی و راحتی خود ارزش قائل اند، ارجحیت دارد، به طوریکه چنین محصولاتی بر توانایی های جسمی و روحی کاربر، تمرکز می کند.

در اصل، ارگونومی راجع به برآورده کردن نیازهای مختلف کاربر نهایی است که شامل شرایط کاری راحت برای اوست.

و درواقع، ارگونومی نقش مهمی در زمینه تجهیزات حفاظت فردی (PPE)، بازی میکند. PPE، خطرات ذاتی در روند کار را به طور کامل از بین نمی برد، اما بجای آن، این خطرات را به سطح قابل قبولی کاهش می دهد.

اثر PPE بستگی به عوامل زیادی دارد، از جمله انتخاب یک نوع تجهیزات محافظتی مناسب که بر حسب خطرات مشخص شده در محل کار، ارائه می گردد. فعالیت های معمول انجام شده توسط کارگر، وضعیت سلامتی او و سازگاری او با PPE دیگر مورد استفاده در محیط کار، بایستی مورد توجه زیادی قرار گیرد. در راستای این مسیر، یک تناسب خوب نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

انتخاب PPE متناسب با سایز کارگران نیز بسیار اهمیت دارد. در حقیقت انتخاب سایز این تجهیزات باید به درستی انجام گیرد و PPE علاوه بر داشتن گزینه های دیگر برای بهبود شرایط راحتی کارگر، بایستی شامل امکانات تنظیم سایز نیز باشد.

در میان گزینه های دیگر، امنیت شغلی می تواند بوسیله پوشیدن دستکش های محافظ مناسب، افزایش یابد. ایمنی و آسایش می تواند در مرحله طراحی با استفاده از بکارگیری اصول ارگونومیک براساس آگاهی از نیازها و ویژگی های یک گروه از کاربران نهایی، تضمین شود. دستکش های محافظ معمولا برای کاربر عادی، براساس داده های مربوط به سایز بدن یک فرد معمولی طراحی می گردد، اما این دستکش ها ممکن است نیازهای شخصی یک کاربر را برآورده نکنند. این دستکش ها با توجه به شرایط، متناسب با سایز اشخاص، انتخاب می شود. برای مثال، دستکش های 7 و 8 اینچی ممکن است کاملا برای اشخاصی که دارای قد 165 تا 175 سانتی متر می باشند، اندازه باشد ولی این احتمال وجود دارد که برای افراد کوتاه قد تر و بلند قد تر مناسب نباشند.

محصولاتی که برچسب ارگونومیک خورده اند، به کاربر اطلاع می دهند که موارد مذکور با نیازمندی های شخصی او و انتظاراتش، مطابقت دارد ولی در برخی از موارد، این موضوع فقط برای کاربرانی که اندازه دستشان معین است یا برای کاربردهای خاص، می تواند صحت داشته باشد.

آناتومی دست، بخاطر پتانسیل قابل توجه حرکتی مربوط به این بخش بدن، بسیار پیچیده می باشد. بنابراین حفاظت از دستان بایستی نیازمندی های مربوط به شرایط، بویژه شرایط سخت را برآورده کند. حتی کاستی های نسبتا خفیف در طراحی اینگونه دستکش ها، می تواند باعث کاهش قدرت در دست گرفتن اشیا و و در نتیجه کاهش چالاکی در انجام کارها شود.

دستکش ارگونومیک محافظ بایستی مطابق با نیازهای فردی شخص باشد و موارد زیر را مورد توجه قرار دهد:

- ساختار فیزیکی مثل اندازه و شکل دستها و انگشتان

- اینکه فعالیتی که قرار است انجام شود، نیاز به مهارت انگشتان ظریف دارد یا انگشتان زمخت

- ویژگی های فردی مانند چپ دست بودن

- محدودیت هایی از قبیل ناتوانی و معلولیت

دستکش ها بایستی حفاظت از دستان را تضمین کنند و عوارض جانبی و خطرات و عوامل مضر مانند آسیب دیدگی، خستگی های عضلانی و بیماری های مرتبط را به حداقل برسانند. همچنین حفاظت از دست ها بایستی سلامتی و تندرستی را از طریق احساس زیبایی شناختی مثبت، افزایش دهند و باعث بهبود نگرش و رضایت کاربر شوند.

بسیاری از راه حل های تکنیکی جدید برای دستکش های محافظ، بویژه در سال های اخیر به طور گسترده مطرح شده اند. در دهه 1980، شاهد پیدایش غشاهای لایه ای بودیم، که در آن زمان به عنوان یک اختراع انقلابی محسوب می شد. در واقع هرچند انقلاب نساجی واقعی، در دهه 1990 رخ داد ولی همچنان هم به عنوان یک فرایند در حال پیشرفت در نظر گرفته می شود.

نیازهای افرادی که مایل به کار با خیال آسوده هستند، اغلب بوسیله الیاف مصنوعی و ساخته دست بشر، برآورده می شود. نسل جدیدی از این الیاف ها بسیار متفاوت از آنهایی هستند که قبل از این، موجود بودند، بدین شکل که الیاف مصنوعی جدید در حال حاضر بی خطرتر و کاربرپسندتر می باشند.

این نوآوری های ابداع شده در 20 سال گذشته یا بیشتر، مانند الیاف کربنی و آرامید، پوسته ها و پارچه های کشباف 3D، در ابتدا برای مقاصد نظامی اختصاص داده شده بودند.

دستکش های محافظ در حال حاضر با انواع مواد پیشرفته به طور روزافزون ساخته می شوند که به طور همزمان محافظت کافی و راحتی را تضمین می کند و از نظر ویژگی های زیست محیطی، پایدار می باشند. این مقاله نمونه هایی از مواد و راه حل های مورد استفاده برای بهبود طراحی دستکش های محافظ ارگونومیک را ارائه می دهد.

 

محافظت در برابر بریدگی

در شرایطی که خطر قرار گرفتن در معرض مخاطرات مکانیکی مانند بریدگی با عناصر تیز و زمخت وجود دارد، کارگران از دستکش های ساخته شده از الیاف مصنوعی استفاده می کنند. محدوده استفاده از این الیاف ها، از کاربردهای صنعتی گرفته تا محصولات ورزشی و محافظتی می باشد.  

آنها براساس ویژگی هایی مانند مقاومت کششی بالا، مقاومت در برابر سایش و بریدگی و راحتی در نگهداری، طبقه بندی می شوند. همچنین باید تاکید کرد که چنین الیافی هم کاربر پسند هستند و هم سازگار با محیط زیست.

از جمله راهکارهایی که برای محافظت در برابر خطرات مکانیکی می توان اجرا کرد، استفاده از مواد نساجی مدرن، مانند لایی های بافته نشده می باشد که برای بخش پشت دست، باعث ضربه گیری می شود. این نوع طراحی در صنعت ساخت و ساز، سنگ کاری و سنگ تراشی استفاده می گردند.

موادی که از مقاومت مکانیکی بالایی برخوردار هستند، در دستکش های ارگونومیک در بخش های نوک انگشتان و پشت دست، بکار می روند تا از استخوان های کف دست، محافظت کنند. بدین ترتیب ، مچ شیاردار دستکش ها ساخته شده از الیاف الاستومری با کیفیت عالی از نظر تکنیکی، برای افزایش ویژگی های کاربردی دستکش ها، برای بالای مچ استفاده می گردد. به نسبت اندازه و طول بالای مچ در دستکش ها، هرچقدر مچ دستکش بلندتر باشد، دست در معرض محافظت بیشتری قرار دارد.

برخی از دستکش ها، همچنین از مواد ساخته شده از میکروالیاف های پلی استر و پلی آمید تشکیل شده اند که براساس راحتی بیشتر، سهولت در نگهداری و مقاومت مکانیکی متمایز می شوند. میکرو الیاف ها دارای اشکال مختلفی در حالت برش مقطعی هستند، مانند شکلی از پرتقال قطعه قطعه شده، که باعث می شود در حین دست گرفتن اشیا، یک حالت نرمی به آن بدهد و بدون اینکه پوشش اضافی برای آنها استفاده شود، ویژگی آبگریزی به محصولات بدهد.

در حین کار با چاقوها، دستان کارگران در معرض آسیب جدی بواسطه بریدگی و ایجاد زخم می باشد. حفاظت عالی در برابر اینگونه خطرات، بوسیله دستکش توری فلزی با زره زنجیری، امکان پذیر است. توصیه می شود از آنها برای محل کارهایی که در آن یک چاقو از سویی به سوی دیگر حرکت می کند، استفاده شود که در این شرایط، دست در معرض تماس با تیغه های تیز قرار می گیرد و اینگونه خطرات در صنایع غذایی، پلاستیک، چرم، نساجی و صنایع کاغذ، همواره به چشم می خورند.

دستکش های توری فلزی بدلیل ساختارشان، در برابر بریدگی بسیار مقاوم هستند. طول قطر حلقه های فلزی معمولا برابر است با 0.5mm و این حلقه ها یا از سیم ضدزنگ یا اخیرا از تیتانیوم ساخته می شوند. مشخصات ارگونومیک این دستکش های فلزی بسیار کمتر از نوع چرمی یا پارچه ای آن می باشد زیرا این نوع دستکش ها به خوبی اندازه دست ها نیستند. لازم به ذکر است که تنگ کننده یا به عبارتی کیپ کننده پلی یورتانی خاص برای این نوع دستکش ها طراحی شده است که مانع از سر خوردن آنها می شود.

 

نسل جدید منسوجات

نسل جدید دستکش های محافظ به طور فزاینده ای از الیاف پلی استر ساخته می شود، که در حال حاضر در لباس های ورزشی بکار برده می شود. بواسطه این الیاف که دارای بخش های متقاطع عرضی خاص می باشد و بین آنها فواصل مختلفی وجود دارد، دستکش مورد نظر نفوذپذیری بالایی در مقابل بخار آب دارد و در نتیجه قادر به انتقال سریع عرق از سطح پوست می گردد. آنها همچنین بدون در نظر گرفتن شرایط جوی و با وجود فعالیت های طولانی مدت فیزیکی کاربر، عایق های خوبی هستند.

مواد دیگری که در دستکش های محافظ بکار برده می شوند، شامل پارچه های معروفی است که بخوبی در مقابل حرارت عایق می باشند، مانند پشم. بواسطه تکنولوژی های چرخان با لبه تیز برنده، الیاف پلی استر می توانند به روش های مختلف به منظور دست یافتن به یک ساختار توپر و گرم، بافته شوند، این در حالی است که محافظت در برابر دمای انجماد را تضمین می کند.

این دستکش ها رطوبت را جذب نمی کنند، از آنجایی که الیاف پلی استر فقط می توانند تنها 1% از وزن خود را نگهدارند، و این مقدار کم به سرعت تبخیر می شود. غشای نفوذپذیر آنها در برابر بخار آب و ضد آب بودن آنها، معمولا در ترکیب با ویژگی عایق بودن پارچه های پشمی برای ممانعت از نفوذ آب، ذرات شیمیایی و دیگر مایعات و میکروارگانیزم ها به دستکش، مورد استفاده قرار می گیرد.

کاربرد این غشاها در محصولات چند لایه، امکان انتقال رطوبت موجود در دستکش را به خارج فراهم می کند که نتیجه آن کاهش اثرات عرق کردن دست می باشد. بعلاوه، لایه های تشکیل شده از مواد مختلف با مقاومت مکانیکی بالا، حفاظت بیشتر را در برابر گرما، سایش و بریدگی فراهم می کند.

غشای مورد نظر این امکان را فراهم می کند که رطوبت از داخل دستکش انتقال یابد، با توجه به اینکه اثرات تعریق دست را کاهش می دهد. بعلاوه، لایه های موجود با ترکیب مواد مختلف با قدرت مکانیکی بالا، محافظت بیشتری را در برابر حرارت، سایش و بریدگی، تضمین می کند. غشای مورد نظر، این امکان را فراهم می کند که رطوبت از داخل دستکش انتقال یابد، این در حالیست که در تماس با آب، خاصیت آب گریزی از خود نشان می دهد.

نوآوری های متعددی در زمینه منسوجات در رابطه با حفاظت از دست، بکار گرفته شده است. این محدوده نوآوری ها از نانوها، بیوتکنولوژی ها، ویژگی های بهبود یافته الیاف، و عملکرد و فرایندهای جدید گرفته تا مشارکت عناصر فعال در مواد نساجی، موجود هستند. برخی از دستکش های محافظ حتی از الیاف پلی استر تولید شده اند که در واقع از بطری های PET (پلی اتیلن ترفتالات) بازیافت شده، بدست آمده اند.

دیگر راهکارهای جدید از الیاف تفلون در دستکش ها استفاده می کند تا حفاظت در برابر دماهای بالا و فلزات مایع را، بخوبی الیاف با ترکیبات ضد باکتری، مانند الیاف پلی استر که درآمیخته با روی، نقره و یا مس است، تضمین کند. این اجزا می توانند در صنعت چاپ نیز استفاده گردند(نقش برجسته روی پارچه و کاغذ دیواری که از الیاف پرزدار مانند درست شده است) که در این شرایط، از خرده الیاف های با طول میلیمتری استفاده می شود. پرزهای بدست آمده بوسیله چسباندن الیاف ریز به سطح داخلی دستکش، ویژگی های بهداشتی آن را بهبود می بخشد و خاصیت ضد باکتریایی به آن می افزاید، همانطور که در تمام دستکش های لاستیکی که برای کار با مواد شیمیایی بکار می روند، این ویژگی به چشم می خورد. بعلاوه انگشتان دستکش ها به منظور استحکام در گرفتن اشیا و به تبع آن بهبود در عملکرد ایمنی، برجسته کاری شده اند.

استفاده از الیاف پرزدار و ایجاد نقش برجسته در دستکش ها، قدرت مکانیکی را تقویت می کند و راحتی کاربر را افزایش می دهد. بعلاوه، در اثر ایجاد شیارهای برجسته، ممکن است لایه ای از مواد محافظ ایجاد گردد. گاهی اوقات، چند لایه تشکیل شده از مواد مختلف به منظور افزایش مقاومت در برابر مواد شیمیایی، مقاومت مکانیکی و دوام استفاده می شود، که می توان دستکش های ساخته شده از نئوپرن را جزء این دسته قرار داد که در مقابل آنهایی می باشند که از لاستیک طبیعی ساخته شده اند.

کف دستکش‎ها ممکن است بافته شوند تا ویژگی های ارگونومیک و خواص ضد لغزشی را فراهم کنند و حمل اشیاء صاف و کوچک و لغزنده و مرطوب را آسان کند. از جمله راهکار دیگر که می تواند ارگونومی دستکش را تقویت کند این است که ساختارهای چندلایه ای با هر دو ساختار آستردوزی شده پرزدار و بافت ضد لغزشی بر روی کف دست، ایجاد گردد. راهکارهای ارگونومیک مورد استفاده در دستکش های محافظ شامل سطوح بافته شده یا سطوح پوشیده شده از برجستگی های نقطه ای شکل و انواع دیگر برجستگی ها می باشد.

مواد دیگر استفاده شده در دستکش ها، شامل پارچه های ضد UV، می باشد که به طور موثری در برابر اشعه خورشیدی، پوست دست را محافظت می کند. این الیاف و پارچه های حاوی ذرات سرامیکی، از پوست به شکل مشابهی مانند کرم های ضد آفتاب با عامل 30 SPF حفاظت می کنند.

تا همین اواخر، منسوجاتی با چنین ویژگی، عمدتا در محصولات ورزشی، بهداشتی و پزشکی مورد استفاده قرار می گرفت. در عوض، لاستیک نئوپرن، که دارای ویژگی عایق حرارتی عالی است، با توجه به ساختار متخلخل خود، که زمانی در لباس های قواصی بکار می رفت، در حال حاضر در تولید دستکش های محافظ برای جلوگیری از نفوذ مواد شیمیایی مانند روغن های معدنی بکار می رود.

راهکارهای مورد استفاده برای افزایش مقاومت در برابر روغن های معدنی و بهبود عملکرد گرفتن و دست زدن به اشیایی که آغشته به نفت هستند، شامل پوشش های پلیمری خاص با میکروکانال ها هستند. این ویژگی باعث خارج کردن مواد شیمیایی و حصول اطمینان از تماس خوب بین دستکش و سطح اشیا مورد نظر می گردد.

 

نانومواد

توسعه های اخیر مواد، آنها را از نظر ذرات با اندازه نانومتری و خواص فیزیکی و شیمیایی جالب توجه ، متمایز می کند که موجب راه کارهای جدید برای محافظت از دست ها می گردد.

نانوموادها بسیار مورد علاقه نهادهای علمی، صنعتی و ایمنی شغلی هستند، این به جهت خواص بهبود یافته و جدید آنها در مقایسه با مواد ساخته شده از اجزای قدیمی تر با اندازه میکرومتری، می باشد.

پیدایش نانو افزایه ها در مقابل ترکیبات پلیمری، امکانات جدیدی را برای محصولات محافظتی مانند دستکش های مقاوم در برابر مواد شیمیایی، فراهم کرده است. این موضوع براساس تجربه در زمینه های دیگر است که نشان می دهد انتشار سطوح مناسبی از نانوپرکننده ها، ویژگی های مکانیکی مواد، تقویت می شوند و مقاومت در برابر مواد شیمیایی و تابش نور افزایش می یابد و سختی و استحکام به تعادل می رسد. در حال حاضر تلاش بر سر این است که با استفاده از نانو ذرات ها در مواد تخصصی، به ارائه یک مانع در برابر مواد شیمیایی مضر مانند روغن های معدنی برسیم.

در مهندسی نساجی، فناوری نانو فرصت خوبی برای افزایش عملکرد منسوجات می باشد که از طریق اضافه کردن ویژگی های بازدارنده ویژه، به منظور حفاظت از آنها در برابر خطرات خارجی، به دست می آید. اضافه شدن انواع نانو ذرات سرامیکی، نانوپودرهای فلزی و فولرین ها، یا نانولوله های کربنی، می تواند به افزایش مقاومت حرارتی و کاهش اشتعال پذیری، بعلاوه بهبود ویژگی های قدرت، جذب، خواص نوری، رسانش الکترونی، و حتی ویژگی های آنتی باکتریالی، منجر شود.

فناوری نانو همچنین با فرایندهای اصلاح سطح الیاف سروکار دارد که منجر به توپوگرافی میکرو به صورت اصلاح شده میگردد و می تواند بر روی ماهیت شیمیایی سطح تاثیر بگذارد، در نتیجه، استفاده از آیتم های ساخته شده با این تکنولوژی را تحت تاثیر قرار می دهد.

پارچه های تولید شده با استفاده از تکنولوژی نانو به دستکش های مورد نظر، ویژگی هایی نظیر آنچه در ادامه آمده، اختصاص می دهد:

- دفع خاک، آب و روغن

- تبخیر سریع رطوبت

- نفوذ پذیری بخار آب

- ایجاد گرما در هنگان تماس

- جذب بو

 

گستردگی استفاده از دستکش های محافظ

در راستای استفاده گسترده از دستکش ها در ورزش هایی مثل هنرهای رزمی، اسکی، دوچرخه سواری و کوهنوردی، کارگران صنعتی نیز کم کم احساس می کنند که نیاز به راحتی بیشتری در حین استفاده از دستکش های محافظ دارند.

پیشرفت فزاینده در صنعت مهندسی مواد و طراحی های بهبود یافته ناشی از محصولات ورزشی، موجب بسیاری از راهکارهای ارگونومیک مورد توجه در تولید دستکش های محافظ شده است.

دستکش های محافظ در حال حاضر، موجود در بازار، شباهت های بسیاری را در طراحی و تولید فن آوری های مورد استفاده در دستکش های ورزشی نشان می دهد.

اجازه دهید مثالی از دستکش های ارگونومیک با خواص حرارتی خوب و آب گریزی برای کارهای بیرونی که شامل خطرات مکانیکی است، بیان کنیم. از لحاظ طراحی، نوع ورزشی آنها، شامل ویژگی هایی مانند یک دستگیره ارگونومیک می باشد که بواسطه طراحی خاص در بخش انگشتان و مچ، و همچنین کاربرد مواد با ویژگی های مختلف مربوط به استحکام در کف دست، حاصل شده است.

ساختمان این نوع از دستکش ها، از دستکش های مدرن مخصوص کوهنوردی نشأ­­ت گرفته و برای اطمینان از قابلیت تنفس و نفوذپذیری، شامل یک مولفه لایه ای در بخش داخلی آن می باشد، در حالیکه چالاکی دست ها را تحت تاثیر قرار نمی دهد. قسمت مچ دستکش شامل الیاف الاستومری می باشد که به صورت عمودی و افقی حرکت می کند و این امر سبب می شود دستکش متناسب با مچ کاربر، تنظیم گردد.

دستکش های محافظ با طراحی ورزشی، با ویژگی ساختاری ارگونومیک تر متمایز می شوند که می توانند تمام حرکات دست را حمایت کنند که این نوع بهتر از نوع قدیمی آن می باشد. کاربرد بافت لاستیکی یا پارچه کشباف بین انگشتان در قسمت پشتی دستکش، تناسب خوب و نحوه در دست گرفتن اشیا به صورت کاملا ارگونومیک را فراهم می کند. این موضوع می تواند در دستکش های چرمی به چشم بخورد که برای محافظت در برابر عوامل مکانیکی بکار می آید که اغلب دارای درزهای نشأت گرفته از دستکش های دوچرخه سواری می باشد. این درزها باعث ایجاد ویژگی های ارگونومیک و افزایش قابلیت چسبان شدن دستکش می گردد.

قرارگیری این درزها در منطقه کف دست، باعث افزایش چالاکی دست در حین فرایند گرفتن اشیای بزرگتر با دست و کنترل بهتر آنها می گردد. به عنوان مثال دیگر، می توان از دستکش های بی پنجه محافظ جوشکاری نام برد که با داشتن ویژگی هایی مثل ساختار ارگونومیک بواسطه داشتن یک حفره آناتومیکی خاص در ناحیه کف دست، از سایر دستکش ها متمایز می شود که این ویژگی باعث می گردد قابلیت چسبان بودن آن و راحت در دست گرفتن اشیا را تضمین کند.

 

ارزیابی ارگونومیک

دو روش استاندارد در حال حاضر برای بررسی خواص ارگونومیک موجود است. در هر دو مورد، ویژگی های ارگونومیک مربوط به دستکش های محافظ، براساس احساس غیر عینی مربوط به خستگی اندام فوقانی، ناراحتی و مشکلات مربوط به قابلیت چسبان بودن برای دستان می باشد. هرچند روش های بالا، شامل معیارهایی نیست که امکان دهد خواص ارگونومیک مورد بحث، به صورت عینی، اندازه گیری شود.

با توجه به متون علمی منتشر شده، فقدان ارزیابی عینی، یک مسئله بسیار مهم است، به طوریکه دستکش های با ویژگی های ارگونومیکی نامناسب، ممکن است به طور منفی بر روی زمان عملکرد کار مورد نظر، دقت، حس لامسه، قدرت در دست گرفتن اشیا، مهارت و چابکی و طیف وسیعی از حرکات مربوط به دست، تاثیر منفی بگذارد.

دستکش هایی که خیلی تنگ هستند، ممکن است حرکت اندام فوقانی و جریان خون را محدود کنند و منجر به گرفتگی، خستگی دست و تعریق بیش از حد شوند، این در حالی است که دستکش هایی که بیش از حد شل هستند، ممکن است مهارت و چابکی را کاهش دهند و در عوض، منجر به آسیب هایی شود. این امر می تواند باعث بروز خطرات برای اشخاصی شود که در نزدیکی ماشین آلات دارای قطعات حرکتی و گیره یا انبرک، کار می کنند.

تحقیقات دیگر نشان داده است که کاربرانی که از دستکش های محافظ استفاده می کنند و ناراحتی های خود را گزارش میکنند، در رابطه با پوشیدن دستکششان، کمتر منضبط هستند و بیشتر مستعد آسیب رساندن به اندام فوقانی خود می باشند. مشخص شده است که موارد ناراحت کننده در دستکش ها ممکن است گردش خون را کاهش دهد، باعث بی حسی و محدود کردن حرکات دست شود و در نتیجه منجر به کاهش عملکرد کاری گردد.

 

نتیجه گیری

موضوع کاربرد فن آوری در دستکش های محافظ بسیار گسترده است و در واقع بیانگر تمامی ارتباطات بین ارگونومیک ها و ساختار دستکش هاست و این مبحث می تواند به راحتی موضوع بسیاری از مقالات و مطبوعات شود. روش های بیان نمودن ویژگی های ارگونومیک و محافظتی مربوط به دستکش ها، با پیشرفت تکنولوژی، رشد می کند. سخت است پیش بینی کنیم که محققان و سازندگان قرار است چه چیزی را در تولید نسل جدید دستکش‎ها در نظر بگیرند و بکار برند.

امروزه، دستکش های مدرن، نه تنها محافظت را فراهم می کنند بلکه یک آمیزه غیر معمول از تکنولوژی های پیشرو، مطابق با آخرین روش های علمی به همراه راحتی و کاربرد پذیری را نیز مهیا می سازند. این نسل جدید از تجهیزات حفاظتی در پاسخ به نیازهای کاربران کنونی این نوع دستکش ها، فراهم می شود. طراحان به پژوهش های خود ادامه می دهند و با کیفیت کارشان، اغلب ما را شگفت زده می کنند. در عین حال که دستکش هایی که آنها می سازند در درجه اول بر ایمنی کار تمرکز می کند، به بسیاری از تولیدکنندگان نیز، راه های ممکنی را که این تجهیزات محافظتی در آینده قرار است در پیش بگیرند، نشان می دهد.