نشت‌یابی درتاسیسات و خطوط لوله در زیر دریا

مریم رسولی، كارشناس ارشد شیمی دریا، دانشکده علوم و فنون دریایی، دانشگاه آزاد واحد تهران شمال

 

چكیده

از نظر زیست محیطی، خطوط لوله زیر دریا از موارد نگران كننده‌ای هستند. از آنجایی كه که دستگاه‌های تنظیم کننده سراسر دنیا در قبال خطر بالقوه نشت آلوده کننده در محیط‌های دریایی کم توجه‌تر هستند، این مساله در حال افزایش است. مشكل اصلی مربوط به تاسیسات خطوط لوله زیر دریاست و توانایی کشف موقعیت نشت گاز یا نفت به آب‌های پیرامونی از بیشترین اهمیت برخوردار است. با طراحی کارآمد و دقیق ساختمان، بازرسی‌های منظم و نحوه عمل موثر می‌توان از نشت جلوگیری کرد. سیستم پایش خطوط لوله، باعث به وجود آوردن اطلاعات لازم در جهت حفظ اطلاعات سیستم و جلوگیری از انحراف سیستم از حالت عادی خواهد شد. روش‌های مختلفی برای جلوگیری از نشت وجود دارد كه به كمك آنها تشخیص و مکانیابی و کاهش حجم نفت ریخته شده امكان‌پذیر است. در حالت اضطراری، طرح‌های مقابله و میزان آموزش اپراتورها در کاهش سریع، کنترل و تقلیل اثرات زیست محیطی نشت، نقش خواهد داشت. برای مواقعی که علایم کاملا واضحی از نشت مانند حباب‌های بزرگ و ... وجود نداشته باشد، دو شیوه برای نشت‌یابی وجود دارد که عبارتند از روش فلئورومتری و روش‌های فراصوتی که در این مقاله به این دو روش پرداخته شده است.

 

مقدمه

خوردگی در لوله‌های انتقال نفت در بستر دریا، فرسودگی آن و از بین رفتن پوشش‌های پلیمری و قیری حفاظ لوله‌های فلزی در محیط‌های دریایی امری متداول است. روش‌های پیشگیری گوناگونی برای کنترل فرآیند خوردگی در اکوسیستم‌های آبی دریایی موجود می‌باشد. اقدامات زیر در تقلیل اثرات سوء و کنترل خوردگی موثر هستند:

- جایگزین كردن لوله‌های پلیمری (از جنس پلی پروپیلن) به جای لوله‌های فلزی با پوشش‌های پلیمری و قیری در بستر دریا؛

- جانشینی لوله فلزی از جنس فولاد گالوانیزه درشبکه انتقال منابع نفتی، به دلیل ویژگی خوب و بهینه آن در مقابل خوردگی به جای دیگر لوله‌های فلزی در اکوسیستم‌های آبی؛

- استفاده از پوشش‌های ضد خزه و جلبک بر روی لوله‌های فلزی انتقال منابع نفتی برای جلوگیری از تخریب سطوح به وسیله جانداران دریایی[1].

خوردگی لوله‌های انتقال نفت در بستر دریا، فرسودگی آن و از بین رفتن پوشش‌های پلیمری و قیری حفاظ لوله‌های فلزی در محیط‌های دریایی که سبب اختلاف‌های فاحشی در پارامترهای فیزیکی و شیمیایی، غلظت نمک، گازها و فلزات محلول در آب دریا هستند، باعث نشت نفت در اکوسیستم‌های آبی می‌شوند. اثرات زیانبار این آلاینده‌ها (هیدروکربورهای نفتی) در محیط‌های بسته آبی به مراتب بیش از دریاهای آزاد و سواحل اقیانوس است. ترکیبات گوگردی حاصل از مواد نفتی در اثر واکنش با آب، تولید اسید سولفوریک نموده و این ترکیب به دلیل ویژگی خورندگی که داراست، لوله‌های انتقال منابع را از درون تخریب کرده و از بین می‌برد. لوله‌های انتقال منابع نفتی به وسیله محیط بیرونی نیز تهدید می‌شوند. اکوسیستم‌های آبی شور به دلیل وجود یون کلرور و دیگر یون‌های محلول در آب، محیطی بسیار خورنده را برای لوله‌های فلزی در انتقال منابع نفت و گاز پدید می‌آورند. بنابراین در این روش انتقال، باید سطوح خارجی لوله‌ها با پوشش‌های پلیمری یا قیری پوشانیده شود تا از خوردگی این سطوح آسیب‌پذیر محافظت و جلوگیری شود.

 

فاکتورهای موثر در خوردگی لوله‌های انتقال نفت

فاکتورها و پارامترهای موثر در خوردگی فلزات را می‌توان به دو گروه پارامترهای فیزیکی و شیمیایی دسته‌بندی نمود]2[. جدول 1 فاکتورهای شیمیایی موثر بر خوردگی لوله‌های انتقال نفت و گاز از بستر دریا را نشان می‌دهد.

 

جدول 1- فاکتورهای شیمیایی موثر بر خوردگی لوله‌های انتقال نفت و گاز از بستر دریا



1

پارامترهای شیمیایی

تاثیرات موثر بر فرآیند خوردگی

اسیدیته (PH)

فلزات با اکسید اسیدی:

(در اثر کاهش PH  انحلال فلز در محیط آبی بیشتر شده و در نتیجه خوردگی افزایش می‌یابد)

فلزات با اکسید آمفوتر:

انحلال و در نتیجه خورندگی این گونه فلزات، در PH  پایین (محیط اسیدی) و بالای (محیط بازی) محیط آبی بیش از PH محیط‌های آبی خنثی و متوسط می‌باشند.

2

 

 

شوری

نمک‌های محلول

نمک‌های کلرور (Nacl)

با نفوذ به داخل فیلم اکسید فلزی، آن را به گونه‌ای موضعی تخریب می‌سازند و خورندگی سایت افزایش می‌یابد.

دیگر نمک‌ها:

نمک‌های کلسیم، منزیم و دیگر عناصر قلیایی با تشکیل رسوب بر روی سطوح آسیب‌پذیر سرعت فرآیند خوردگی فلز مورد نظر را کاهش می‌دهند.

3

گازهای محلول در آب دریا

اکسیژن:

واکنش‌های خورندگی را در کاتد  پلاریزه می‌کند. کمبود اکسیژن سبب آندی شدن سطوح آسیب‌پذیر می‌شود.

دی‌اکسید‌کربن(CO2):

میزان اسیدیته (PH) را کاهش داده و با افزایش تماس اسید با سطوح آسیب‌پذیر، فرآیند خوردگی سریع‌تر به انجام می‌رسد.

آمونیاک( (NH3:

سبب خوردگی گزینشی فلزات پایه‌ای مس می‌شود.

سولفور هیدروژن(H2S):

سبب افزایش تماس اسید با سطوح آسیب‌پذیر و تشکیل رسوب سولفید می‌شود. در نهایت خوردگی گالوانیک را افزایش می‌دهد.

کلر(CL2): با افزایش میزان کلر محلول در آب، تماس سطوح آسیب‌پذیر با اسید بیشتر شده و تخریب پوشش حفاظ خوردگی را موجب می‌گردد.

4

مواد جامد معلق TDS))

بافت خاک و رسوبات بستر، شن،گل و لای و رس با تشکیل سل خوردگی اختلاف جریان را افزایش می‌دهند.

5

آبزیان

تراکم و تجمع گیاهان (جلبک‌ها) و جانوران دریایی (صدف‌ها و نرم‌تنان و سخت پوستان و بارناکل و نیز باکتری‌های بی‌هوازی، سبب افزایش تماس اسید با سطوح آسیب پذیر، ایجاد سل خوردگی (پلاریزاسیون کاتدی) و خوردگی گالوانیک می‌گردند.)

 

 

جدول 2- فاکتورهای فیزیکی موثر بر خوردگی لوله‌های انتقال نفت و گاز در بستر دریا را نشان می‌دهد[3].



شماره

پارامترهای فیزیکی

تاثیرات موثر بر فرآیند خوردگی

1

سطوح نسبی

در اتصال گالوانیک با افزایش نسبت سطح کاتد به آند میزان خوردگی افزایش می‌یابد.

2

دما

با افزایش دما، اکسیژن پلاریزه شده و ولتاژ اضافی هیدروژن کاهش می‌یابد. بنابراین خوردگی افزایش می‌یابد.

3

سرعت

سرعت بالای سیال، خوردگی را افزایش و سرعت کم آن، ته نشین شدن مواد را افزایش می‌دهد

4

انتقال حرارت

اکسیژن در اثر پدیده دیوار گرم، دپلاریزه شده و با افزایش مواد ته نشینی جامد، سل‌های اختلاف جریان به وجود می‌آید.

5

متالوژی

نقایص سطح، برش‌ها، گلوئی‌ها، خراش‌ها و مناطق آندی را در سطح آسیب‌پذیر می‌سازد.

 

 

نشت‌یابی در تاسیسات و خطوط لوله زیر دریا

میلیون‌ها کیلومتر خط لوله در سراسر جهان موجود است و این سیستم‌ها کماکان در حال گسترش می‌باشند. در سال 1998 در حدود 18000 مایل خط لوله در خشکی اجرا شده است. خطوط لوله در داخل آب نیز به حدود 3500 مایل می‌رسد. ارقام متشابهی نیز برای سال 1997 گزارش شده است و بخش اعظم این خطوط لوله خارج و داخل آب برای حمل گاز طراحی شده بودند، به خصوص خطوط لوله داخل آب که تقریبا 75 درصد از کل لوله‌های اجرا شده به لوله گاز اختصاص داده شده است[4]. برای مواقعی که علایم کاملا واضحی از نشت مانند حباب‌های بزرگ و سایر موارد تشخیص وجود نداشته باشد، با بازرسی مداوم و نگهداری می‌توان لوله را در برابر خوردگی محافظت کرد (شكل 1). مواد را می‌توان با توجه به پتانسیل خطرزا بودنشان بصورت زیر طبقه‌بندی کرد:

 

1-     مایعات با پایه آب

2-     مواد قابل اشتعال و سمی که در شرایط دمای محیط و فشار اتمسفر مایع هستند (مثل نفت)

3-     مواد غیر قابل اشتعال که در شرایط دمای محیط و فشار اتمسفر گاز هستند (مثل نیتروژن)

4-   مواد قابل اشتعال و سمی که در شرایط دمای محیط و فشار اتمسفر گاز هستند و به صورت گاز یا مایع به مقصد می‌رسند (مثل متان).

طراحی خطوط لوله‌ای که محصولات با ریسک بالاتری را حمل می‌کنند (مثل گاز) به فشردگی جمعیت در مسیر خط لوله بستگی دارد. خطوط لوله‌ای که انتقال مواد با ریسک کم را به عهده دارند (مثل مواد با پایه آب) نیازی به محدودیت‌های با شکل فوق ندارد.

 

 

 

 شکل 1: اثرات عمر لوله در به وجود آمدن نشت بر اثر خوردگی

 

روش‌های مختلفی برای نشت‌یابی وجود دارد که از آن جمله می‌توان به استفاده از یک وسیله نقلیه پویش‌گر قابل کنترل از راه دور (ROV) اشاره كرد. این وسیله یك ربات زیرآبی است که به اپراتور این امکان را می‌دهد که این وسیله‌ را در اعماق آب کنترل و هدایت کند و از طریق اعمال فرامین، عملیات‌ مورد نظر را از طریق تجهیزات ربات انجام دهد. ربات‌های زیرآبی در اندازه‌ها و ابعاد متفاوت و با گستره متنوعی از تکنولوژی‌ها و امکانات در سال‌های اخیر طراحی، ساخت، آزمایش و به‌کارگیری شده‌ و حتی در برخی موارد به تولید صنعتی رسیده‌اند. انواع این ربات‌ها از نمونه‌های کوچک و ساده‌ای که صرفا مجهز به دوربین فیلم‌برداری کوچکی هستند تا گونه‌های پیشرفته و بسیار پیچیده‌ای که در اعماق بیش از شش هزار متری دریا عملکردهای متنوع و متعددی را دارند، شامل می‌شوند. عموما ربات‌های زیرآبی جهت انجام ماموریت‌های زیر به کار می‌روند:

 

  • مشاهدات زیردریایی: جهت کمک و حصول اطمینان از ایمنی و سلامت غواص، مطالعات متنوع و جمع‌آوری اطلاعات مربوط به محیط زیست و شیلات، دریاشناسی و اقیانوس‌شناسی.
  •  بازرسی سازه‌ها و سکوی دریایی و ساحلی: جهت بازرسی عینی از عملکرد وسایل و ابزارآلات و یا بازبینی اثرات خوردگی، رسوب، محل وقوع ترک‌ها، تخمین بیولوژیک رسوبات و غیره.
  •  بازرسی از خطوط لوله: دنبال‌کردن خطوط لوله زیردریایی جهت کنترل و بازبینی خطوط از نظر عدم وجود هرگونه نشتی و دیگر عیوب خطوط لوله و اطمینان از نصب صحیح آن‌ها.
  • نقشه‌برداری: انجام نقشه‌برداری‌های عینی و آکوستیک که باید قبل از نصب سازه‌های ساحلی، سکوهای فراساحلی، خطوط لوله، کابل‌ها و هرگونه عملیات نصب سازه‌های دریایی انجام شوند.
  •  کمک در انجام عملیات حفاری: انجام بازرسی‌های عینی، بازبینی هم‌زمان عملیات نصب، به‌کارگیری و تعمیر و نگهداری صنایع حفاری و استخراج در بستر دریا، کمک به انجام عملیات ساخت، کمک به هدایت و کنترل بازو‌های مکانیکی و دیگر ابزارهای برشکاری، انتقال قدرت و نصب و ساخت در بستر دریا حین عملیات حفاری، ساخت و برپاکردن سازه‌های دریایی، نصب انواع وسایل و ابزارآلات اندازه‌گیری و نمونه‌برداری. 
  • پاک‌سازی قطعات مخروبه: کمک به انجام ماموریت‌های ایمن‌سازی و پاک‌سازی فضا و بستر دریا در پیرامون اسکله‌ها، سکوها و تاسیسات ساحلی و فراساحلی که می‌توانند بستر دریا را به انبار بزرگی از مواد و مصالح مخروبه و مستعمل تبدیل کنند و ایمنی محیط کار و سلامت محیط زیست را به خطر بیاندازند. 
  • تجهیزات زیردریایی: مشارکت در روند ساخت، کارکرد، بازرسی و تعمیر تجهیزات زیردریایی به خصوص در اعماق زیاد، نگهداری از سکوهای بارگذاری شده، برج‌های روشنایی و لنگرها.
  •  کشف و نجات اجساد و اجسام زیر دریا: جستجو، شناسایی و انجام عملیاتی نظیر نجات اضطراری وسایل زیرآبی غرق شده، بالاآوردن تجهیزات گم شده در بستر دریا و نیز کشف اجساد و اجسام به جای مانده از سوانح هوایی یا دریایی.
  •  جایگزینی غواصان: مشارکت در بسیاری از ماموریت‌هایی که انجام آن به سبب وجود خطر بسیار زیاد و یا حجم و گستره وسیع، برای غواصان مشکل یا غیرممکن باشد. موارد بالا فقط کاربردهای دریایی رایج را شامل می‌گردند [5].

 

فلئورومتری

تا به امروز موفقیت آمیزترین شیوه یافتن نشت، استفاده از رنگ‌های فلورسنت قابل رویت با نور مشکی (نور فرابنفش فیلترنشده) و مشاهده چشمی مستقیم توسط غواص و دوربین‌های زیرآبی است. مشکل اصلی در این شیوه آن است که غلظت رنگ می‌بایست زیاد باشد تا امکان مشاهده چشمی فراهم آید. همچنین وضوح کلی باید خوب و مناسب باشد. بکارگیری فلئورمترهای با قابلیت فروروی در آب، ارسال داده‌ها به کشتی پشتیبان و نمایش همزمان، این مساله را تا حد زیادی حل کرده است. این فلئورومترهای زیر آبی بسیار حساس هستند و رنگ با غلظت بسیار کم را که از طریق چشم غیر مسلح یا دوربین زیرآبی مشاهده نمی‌شوند نیز کشف خواهد کرد. در سیستم‌های کنترلی زیر دریا، سیال کنترلی معمولا رنگ فلورسانی دارد كه تنها ماده کشف نشت است. در همه سیستم‌های کنترلی نشت از خلال آب‌بندها Seals))، فلنج‌ها و غیره صورت می‌گیرد. بنابراین کشف نشت و محل آن حایز اهمیت است. به منظور اجرای سیاست حذف فلورسان، رنگ‌های دیگری که سازگاری آنها با آخرین مقررات تایید شده است، گسترش یافته‌اند. این رنگ همان نورفلورسنت را با طول موج متفاوت از خود ساطع می‌کند. البته ابزاری که برای تشخیص فلورسان به کار گرفته می‌شود، هنوز نیازمند رنگ است و لذا این روش همواره بطور بالقوه آلاینده است.

 

هیدروفون

روش دیگری که در گذشته و امروزه البته به صورت محدود استفاده می‌شود، استفاده از هیدروفون‌هاست.  هیدروفون‌ها میکروفون‌های زیرآبی هستند که برای شنیدن امواج فراصوت ایجاد شده توسط سیال تحت فشار نشت یافته، به طور موثر به کار گرفته می‌شوند. سیگنال‌های ایجاد شده توسط نشت، به سمت فرکانس‌های بالاتر از امواج شنیدنی (بالاتر از 40 کیلو هرتز) میل می‌کنند. بنابرابن لازم است تا حسگرها و نرم‌افزارهای پیشرفته برای تشخیص سیگنال‌های نشت در دسترس باشد. مشکل اصلی در این روش صدای مزاحمی است که توسط روبوت کنترل از راه دور و کشتی‌های مجاور ایجاد می‌شود. موتور کشتی‌ها که به طور دایم در طول عملیات زیر دریا در حال حرکت هستند، سیگنال‌های صوتی بسیار متغیری با طیف وسیعی ایجاد می‌کنند. بنابراین جداکردن یک سیگنال صوتی نشت از دیگر سیگنال‌ها بسیار مشکل خواهد بود. به همین علت استفاده از این روش چندان رایج نیست. اگر چه بررسی جدید داده‌ها و تکنیک‌های پیشرفته تحلیل طیف‌های صوتی می‌تواند این روش را به طور مناسبی موثر سازد؛ به طوری که ب‌توان به موفقیت آمیز بودن آن امیدوار بود.

اجرای عملیات تشخیص نشت معمولا در مکان‌ها و فرآیندهای زیر صورت می‌گیرد:

- راه‌اندازی خط لوله یا تاسیسات زیر دریایی جدید

- سازه‌های زیر دریا

- رایزرها

- سیستم‌های کنترل در زیر دریا

- سیستم‌های تزریق آب

- تعمیر و نگهداری سیستم‌های موجود

 جستجوی تشخیص نشت که در خلال راه‌اندازی خط لوله اجرا می‌شود به دنبال شکست تست فشار خط لوله انجام می‌شود. سیال تست که باید کشف شود، به طور معمول آب دریا با مانع خوردگی Inhibited seawater)) حاوی رنگ فلورسان می‌باشد. شرایط نصب شده برای خط لوله طرح کلی جستجو را مشخص خواهد کرد. تشخیص نشت در طول خط دفن نشده همان استفاده از تکنیک رنگ و دوربین ویدیو است. تشخیص نشت یک لوله مدفون یا با وضوح کم، به طور کلی بر کشف رنگ متمرکز است. سرعت جستجو و آرایش حسگرها توسط جریان یا مد دریا تعیین می‌شود. تشخیص نشت در اطراف یک سازه زیر دریا در خلال راه‌اندازی با مانعی به نام کار در فضای محدود  روبروست. کار دوربین و حسگرها ممکن است با محدودیت ناشی از سازه روبرو باشد، که خود باعث می‌شود جاگیری و بازرسی یک نشت، کاری زمانبر باشد[7].

 

مدیریت ریسک و روش‌های بازرسی و نگهداری برای کاهش ریسک

مدیریت ریسك شامل تشخیص احتمال خطر(آنالیز)، کنترل خطر و نظارت بر عملکرد و پشتیبانی است. روش‌های متعددی برای کاهش احتمال خرابی خط لوله وجود دارد. این روش‌ها عبارتند از:

-     بازدید و کنترل از طریق هوایی، زمینی، زیردریایی. این گونه مراقبت قادر است از عملیات شخص ثالث نظیر گروه ساختمان‌سازی، حفاری‌های بدون هماهنگی با مسوولین جلوگیری کند. بدیهی است که این امر به میزان زیادی از خطرات احتمالی خواهد کاست، اما مشکلات خوردگی لوله بدین وسیله مشخص نخواهد شد.

-    آگاهی و ارتباط خوب در مورد لوله‌های زیر دریا. گروه‌های عملیاتی خط لوله با آگاه کردن سازمان کشتیرانی و سایر سازمان‌های مربوطه از محل خط لوله، می‌توانند از بسیاری از حوادث جلوگیری کنند[8].

 

نتیجه‌گیری

نشت‌های كم حجم از سیال پایه آبی اگر رنگ نداشته باشند، به سختی با شیوه‌های سنتی قابل تشخیص هستند. روش تشخیص به طور معمول شامل مشاهده از نزدیک یک ناحیه مستعد نشت به وسیله یک حسگر نشت به اضافه یک دوربین رنگی با دقت در هنگام فعال شدن سیستم کنترلی است. روش سنتی کشف نشت در سیستم‌های تزریق آب، افزودن رنگ فلورسنت از بالا و جستجوی نشت با روبوت کنترل از راه دور است. نشت‌های هیدروکربنی به طور کلی خود آشکار هستند و یافتن موقعیت آن در طول‌های کوتاه خط یا پیرامون سازه‌ها به طور کلی مشکل نیست. تعیین موقعیت نشت‌ها در خطوط طولانی با عمق زیاد ممکن است نیازمند بکارگیری آرایه‌های دوتایی از حسگرهای فلورسنت و هیدروفون‌ها باشد. در تلاش برای یافتن روش‌های نوین کشف نشت که بازدهی تشخیص را بهبود بخشد و همچنین نیاز به آلاینده‌های افزودنی مثل رنگ‌ها را كه بالقوه محیط پیرامونی خط لوله را بطور بالقوه آلوده می‌سازند مرتفع سازد، دو نوع سیستم توسعه یافته یا در حال توسعه معرفی شده است. یکی از این سیستم‌ها که هم اکنون موجود است SNIFFIT نام دارد. این سیستم دارای یک حسگر هیدروکربنی است که بر تکنیک اپتیک تکیه ندارد و درنتیجه متاثر از آلودگی دریا نیست.این سیستم به طور خاص برای کشف متان گازی و حل نا شدنی در آب در عمق بیش از 3000 متر موفقیت آمیز بوده است. اگر چه اساسا یک حسگر متان است، اما به همان خوبی برای همه هیدروکربن‌های شامل نفت جواب خواهد داد. این سیستم با حساسیت بالایی كه دارد برای کشف متان برخاسته از دریا (لوله‌های مدفون در زیر بستر دریا) ایده آل است.

سیستم‌ کالیبره شده داده‌ها را به صورت واحدهایی از غلظت متان ثبت می‌کند و نمایش می‌دهد. با تحقیق دقیق پیرامون ناحیه نشت از بستر دریا، یا هر منبع دیگر (خط لوله و غیره) برآوردی از مقدار گاز نشت شده بدست می‌آید. سیستم دوم، SONIC است كه در سال 2003 میلادی توسعه یافته است. این سیستم از باز پخش فعال صوتی برای یافتن نشت بهره می‌گیرد و هرگونه سیالی را ردگیری می‌کند: آب، روغن(نفت)، گاز یا سیال کنترلی را که به دریای پیرامونی نشت می‌کند. این روش، بازپخش صوتی با فرکانس بالا را با ارسال یک سیگنال یا روبوت کنترل از راه دور در جهت لوله و دریافت برگشت این سیگنال‌ها از خلال آب، به خدمت می‌گیرد. ناپیوستگی‌ها صوتی ناشی از تلاطم، تغییر در چگالی آب و نیز ویژگی‌های پراکنش سیگنال وقتی که پرتو صوتی از میان سیال نشت یافته می‌گذرد، حس شده و بر روی نمایشگر عرشه کشتی پشتیبان به صورت یک راستای تصاعدی سه بعدی نمایش داده می‌شود.

مزایای روش موجود عبارتند از:

- سیستم پیشنهادی همه نشت‌ها را با حضور رنگ یا بدون آن تشخیص می‌دهد.

- حس کردن نشت از چندین متر لوله امکان‌پذیر است.

- پوشش فضایی بسیار زیاد (امکان تشخیص یکباره) را فراهم می‌آورد.

- فرستنده‌ها به نسبت فلورومترها کوچکند.

- چون که هیچ رنگی به محیط آزاد نمی‌شود این روش هیچ اثر پایین دستی محیطی ندارد.

هزینه رنگ حذف می‌شود.

حسگرها نوری نیستند، برای همین متاثر از گل آلودگی دریا نیستند.

 

منابع:

1- Hopins,R.Fletcher,R.Palmer-jones,1999,A Method for Monitoring And Management of Pipeline Risk-A Simple Risk Audit (SPRA)

2- http://www.assaluyeh.com

3- Chris Teal,Jan 2007,The Need for Subsea Leak detection,Neptune Oceanographics ltd.

 4- Subsea Leak Detection

5- www.neptune.gb.com

6- www.dynamic-positioning.co.uk

 

خبرنامه

اطلاعات تماسی

تلفن : ۰۲۱۲۲۹۲۴۹۸۷

ایمیل :‌ info [@] safetymmesage [dot] com

درباره پیام ایمنی

فعاليت سايت پیام ایمنی از سال 1382 همزمان با انتشار نشریه پیام ایمنی آغاز گرديد. هدف ما از طراحی اين سايت، ايجاد مرجعی کامل و كارآمد از موضوعات ایمنی، بهداشت، محیط‏ زیست و آتش‏ نشانی، به منظور رفع نياز محققين و علاقمندان در كشور است.


طراحی سایت و طراحی گرافیک توسط استودیو طراحی حاشیه