اقدامات ایمنی در هنگام استفاده از مواد دیسپرسنت در عملیات مقابله با آلودگی های  نفتی در دریا

مریم رسولی، کارشناسی ارشد شیمی دریا، اداره کل ایمنی و حفاظت دریایی سازمان بنادر و دریانوردی

 

مقدمه

یکی از روش های مقابله با آلودگی دریا و جلوگیری از آلوده شدن محیط زیست دریایی، استفاده از مواد شیمیایی دیسپرسنت به منظور جلوگیری از پراکندگی آلودگی های نفتی است. مواد دیسپرسنت، تشکیل قطرات کوچک نفت پراکنده در لایه بالایی ستون آب را تسریع می کنند. فرآیند طبیعی امولسیون شدن نفت در آب را می توان توسط اسپری مواد دیسپرسنت بر روی لکه های نفتی از روی کشتی یا هواپیما سرعت بخشید. از این مواد برای پراکندگی و از بین بردن لکه های نفتی به خصوص هنگامی که به کارگیری تجهیزات مقابله با آلودگی فراهم نبوده و یا آلودگی با سرعت به ساحل نزدیک می شود، مورد استفاده قرار می گیرد. در صورت امکان بهتر است از مواد دیسپرسنت استفاده نشود، ولی به  هرحال به کارگیری و استفاده از مواد دیسپرسنت نیز محدودیت خاص خود را داشته و باید با توجه به جهت باد و جریانات امواج، شرایط جوی، میزان عمق، گردش جریان آب و حساسیت زیست محیطی منطقه دریایی و کنترل شده صورت پذیرد.

 

1- ترکیبات مواد دیسپرسنت

اساس ترکیبات شیمیایی مواد دیسپرسنت به گونه‌ای است که باعث افزایش پراکندگی به صورت طبیعی به همراه کاهش کشش سطحی بین مولکول های آب و نفت خواهد شد. ساختار حلال در داخل دیسپرسنت باعث کاهش ویسکوزیته سورفکتانت خواهد شد که این ویژگی باعث سهولت در اسپری شدن مواد دیسپرسنت و همچنین باعث نفود مواد سورفکتانت به داخل لکه های نفتی خواهد شد. مواد شیمیایی دیسپرسنت دارای دو ترکیب اصلی هستند:

 

1-1- سورفکتانت (عامل فعال در سطح) SURFACTANT

یک بخش از مولکول های سطحی که در دیسپرسنت وجود دارد، دارای یک قدرت جذب کنندگی نفت است (اولئوفیلیک) در حالی که بخش دیگر میل جذب آب را دارد (هیدروفیلیک)، مایعات شوینده معمولی نیز از نوع محصولاتی هستند که دارای عامل فعال در سطح می‌باشند. زمانی که دیسپرسنت روی لکه نفتی اسپری می‌شود، کشش بین نفت و آب کاهش می‌یابد و پیشرفت خوبی در پراکندگی لکه‌ها به وجود می‌آید. این لکه ها در ابعاد مختلف هستند، گرچه قطعات بزرگتر امکان دارد دوباره به سطح آب برگردند و بعضی از لکه‌ها نیز باقی بمانند. اگر انجام به منظور ایجاد پراکندگی با موفقیت توام باشد، دقایقی چند پس از اسپری کردن، لکه‌ها قطعه قطعه شده و به آرامی در سطح آب پراکنده خواهد شد و با حرکت جریان آب و امواج دریا آرام آرام شروع به محو شدن می‌نمایند و دیسپرنت تاثیر خود را گذاشته است. اگر اندازه ذرات نفتی کوچکتر باشد بیشتر در ستون آب به صورت معلق باقی خواهد ماند و همچنین قابلیت تجزیه پذیری آن سریعتر خواهد شد.

 

1-2- عامل حلال (SOLVENT)

تمام مواد دیسپرسنت حاوی حلال های مناسب هستند که خاصیت نفوذ آن را به داخل لایه‌های مواد نفتی موجب شده و مانند یک نیروی کمکی برای سورفکتانت عمل می کنند.

 

2- مکانیسم پراکنده شدن مواد دیسپرسنت

هنگامی که آلودگی نفتی اتفاق می‌افتد، آلودگی های نفتی در ستون آب به صورت طبیعی پراکنده می‌شوند و میزان پراکندگی مواد نفتی در ستون آب بستگی به نوع نفت و انرژی پراکندگی امواج خواهد داشت. نفت هایی که میزان ویسکوزیته پایین‌تری دارند تمایل به پراکندگی به صورت طبیعی خواهند داشت.

پراکندگی به صورت طبیعی زمانی اتفاق می افتد که انرژی امواج و باد بر کشش سطحی آب و نفت غلبه کرده و باعث شکست لکه های نفتی به ذرات کوچکتر شود پس از این واکنش لکه های نفتی دوباره به یکدیگر می پیوندند و لکه های نفتی بزرگتری را تشکیل می دهند و ذرات کوچکتر مواد نفتی بر روی آب باقی می مانند و مجددا بوسیله امواج به سطوح زیرین آب کشیده خواهند شد و در داخل ستون آب غوطه ور خواهند ماند.

 

3- روش های استفاده از مواد دیسپرسنت

3-1- بهترین راه استفاده از مواد دیسپرسنت روی لکه های نفتی، اسپری کردن در کوتاهترین زمان ممکن پس از مشاهده می‌باشد که بدین طریق قدرت و توانایی پراکندگی لکه نفتی از بین خواهد رفت. زمانی که اسپری کردن مواد دیسپرسنت صورت می گیرد، لکه های نفتی به قطعات کوچکتر تقسیم می شوند و به قسمت جلوی شناور حرکت خواهند کرد. در شرایط نامطلوب تماس دیسپرسنت با آلودگی های نفتی باعث لخته شدن و به صورت رشته ای درآمدن آلودگی های نفتی خواهد شد و از پراکندگی مواد دیسپرسنت در ستون آب جلوگیری خواهد کرد.

 

3-2- اسپری کردن مواد دیسپرسنت باید تنها در یک مسیر انجام گیرد و عملیات نباید دوباره در همان مسیر انجام پذیرد.

 

3-3- وزش جریان باد از تاثیر مستقیم مواد دیسپرسنت بر روی لکه های نفتی جلوگیری می کند، به منظور جلوگیری از هدر رفتن مواد دیسپرسنت بر اثر جریان باد، اندازه ذرات دیسپرسنت باید بین 400 تا 700 میکرومتر باشد. به منظور افزایش میزان کارایی استفاده از مواد دیسپرسنت باید شرایط دریا آرام باشد، در صورت استفاده از مواد دیسپرسنت در شرایط طوفانی به دلیل کاهش قدرت مانور شناور، پراکندگی مواد دیسپرسنت در سطح دریا به صورت ایده‌آل انجام نخواهد شد.

 

3-4- پراکندن مواد دیسپرسنت با کمک شناور نسبت به روش هوایی از سرعت عمل کمتری برخوردار است. وسعت منطقه‌ای که تحت تاثیر مواد دیسپرسنت قرار می گیرد، در روش هوایی بیشتر خواهد بود.

 

3-5- در صورت پراکندگی زیاد لکه های نفتی و دور از هم بودن لکه های نفتی استفاده از روش هوایی ارجحیت خواهد داشت.

 

3-6- مواد دیسپرسنت باید با آلودگی های نفتی تماس فیزیکی داشته باشند و بر روی آلودگی های نفتی اسپری شوند. در صورتی که اندازه ذرات مواد دیسپرسنت بیش از اندازه بزرگ باشد این امر باعث می شود که مواد دیسپرسنت به راحتی از روی لکه های نفتی عبور کرده و وارد ستون آب شود و در صورتی که اندازه ذرات مواد دیسپرسنت بیش از اندازه کوچک باشد، موجب می شود که مواد دیسپرسنت به وسیله وزش باد حرکت کند و به جهات مختلف منتقل شود.

 

4- محدودیت استفاده از مواد دیسپرسنت

شرایط زیر باعث ایجاد محدودیت در به کارگیری مواد دیسپرسنت خواهد شد:

 

4-1- آب های کم عمق با عمق کمتر از 10 متر و همچنین با میزان گردش ضعیف جریان آب که باعث اثرات منفی بر حیات موجودات بی تحرک و بسترزی کف دریا خواهد شد.

 

4-2- اطراف و روی آب خنک کننده ها، آب شیرین کن ها، مزارع پرورش ماهی و همچنین آبهایی که مصارف آشامیدنی دارند.

 

4-3- در صورتی که دمای آب پایین تر از دمای نقطه ریزش مواد نفتی باشد.

 

4-4- مواد نفتی که دارای ترکیبات پارافینی بیشتر از 3 درصد هستند.

 

4-5- مواد دیسپرسنت روی فضاهایی با میزان ویسکوزیته زیاد، با درصد موم و آسفالتین بالا اثر کمتری دارند. مواد دیسپرسنت  قادر به پراکنده کردن مواد نفتی با ویسکوزیته کمتر از 2000 ساتی استوک در 10 تا 20 درجه سانتیگراد می باشند. نفت هایی با چسبندگی بالا و حالت ژل مانند با ویسکوزیته بیش از 5000 سانتی استوک در برابر دیسپرسنت ها مقاوم می باشند.

 

4-6- از مواد دیسپرسنت در شرایط بد آب و هوایی و در صورت وجود بادهایی با سرعت بیش از 25 نات و قدرت دید کمتر از 3 مایل دریایی نمی توان استفاده کرد.

 

4-7- در صورتی که ضخامت لایه نفتی بین  mµ 04 /0 تا mµ 3/0 باشد برای از بین بردن آن نمی توان از مواد دیسپرسنت استفاده کرد.

 

4-8- در صورتی که استفاده از مواد دیسپرسنت باعث حرکت و پیشروی آلودگی های نفتی به سمت مناطق و زیستگاه های حساس و حفاظت شده دریایی با ارزش زایشگاهی، پرورشگاهی و استراحتگاهی برای آبزیان، حیات وحش، پرندگان دریایی، مانگرو و نواحی دارای صخره‌های مرجانی شود، استفاده از مواد دیسپرسنت در اولویت روش های مقابله با آلودگی های نفتی نخواهد بود.

 

5- اقدامات ایمنی و موارد احتیاطی استفاده از مواد دیسپرسنت

 

- کلیه افرادی که درگیر عملیات اسپری کردن دیسپرسنت هستند، باید با خطرات محلول دیسپرسنت آشنایی داشته باشند. پرسنلی که فاقد تجربه کافی در زمینه تجهیزات مورد استفاده مواد دیسپرسنت هستند باید آموزش های لازم و ابتدایی در تمام زمینه ها را گذرانده و آشنایی کامل با تجهیزات داشته باشند.

- کلیه افراد و پرسنل درگیر در هنگام استفاده از وسایل حفاظت شخصی نبایستی دچار هیچ گونه محدودیتی شوند. افراد با تجربه باید سالانه به مدت دو روز و به صورت بازآموزی کلیه موارد عملی گذشته و جدید را مرور کرده و در رابطه با نحوه به کارگیری تجهیزات در روز سوم تمرین عملی داشته و تمامی مراحل اضطراری مربوط به عملیات را نیز تمرین کنند.

- مواد دیسپرسنت باعث خارش و سوزش چشم و مخاط بینی خواهند شد. بنابراین از تماس این ترکیبات با چشم و بینی باید خودداری شود و ذرات معلق این مواد در هنگام انجام عملیات نباید استنشاق شود.

- چه در روش هوایی و چه در روش استفاده از شناور، بسیار اهمیت دارد که کلیه پرسنل درگیر دارای تجربه کافی باشند و در رابطه با موارد ایمنی مربوط به تجهیزات و استفاده آنها قبل از آغاز هر عملیات تمامی افراد مجدد توجیه شوند.

- تجهیزات ایمنی شامل کفش ایمنی، جلیقه نجات، دستکش، کلاه ایمنی، پیش بند مخصوص، ماسک صورت، عینک ایمنی و سایر تجهیزات لازم باید برای کارکنان درگیر در عملیات فراهم شود.

- افرادی که با مواد دیسپرسنت سرو کار دارند باید تجهیزات پوششی مناسب بر تن داشته باشند. دستکش های مورد استفاده بهتر است از جنس لاستیک نیتریل باشند و اینگونه دستکش ها نباید از جنس لاتکس باشند و در هنگام برخورد ذرات باید از ماسک های مناسب برای جلوگیری از برخورد ذرات منتشر شده در هوا استفاده شود.

- استفاده از مواد دیسپرسنت ممکن است باعث لیز شدن سطوح کف کشتی شوند که موارد ایمنی در هنگام استفاده از آنها باید در نظر گرفته شود. این مواد ممکن است باعث لیز شدن سطوح کف کشتی و ایجاد شرایط خطرناک برای کارکنان کشتی شود که موارد ایمنی در هنگام استفاه از آنها باید در نظر گرفته شود.

- مواد دیسپرسنت اغلب مواد قابل اشتعالی هستند که معمولا نقطه اشتعال آنها بالای 60 درجه سانتیگراد است. در صورتی که مواد دیسپرسنت مشتعل شوند لازم است برای خاموش کردن آتش از کف، مواد شیمیایی خشک، دی‌اکسیدکربن و یا واترفاگ (water fog) استفاده شود. در مورد آتش های کوچک، ماسه یا خاک نیز مناسب است و نباید از آب با فشار بالا استفاده شود.

- در صورتی که نقطه اشتعال مواد دیسپرسنت از حداقل درجه حرارت محیط پایین تر باشد باید اقدامات لازم جهت جلوگیری از پیدایش مخلوط قابل انفجار بخار و هوا در داخل مخزن جلوگیری شود و یا در انتهای لوله و تهویه که در فضای  آزاد قرار دارد دستگاه شعله خفه کن نصب شود.

- مخازن و انبارهایی که در آن مایعات قابل اشتعال وجود دارد باید به وسیله دیوار یا خاکریزهای غیرقابل نفوذ که دارای ظرفیت مناسب برای گنجایش تمام مایع باشد محصور گردند و به شکلی ساخته شوند که مایعات مزبور در نتیجه حریق به هیچ وجه نتوانند از محوطه محصور خارج و در اطراف پخش شوند.

- هوای انبار نگهداری مواد دیسپرسنت باید به طور مداوم و در فواصل زمانی حداقل سالی یکبار مورد آزمایش و کنترل قرار گیرد تا اطمینان حاصل شود که غلظت مواد خطرناک منتشر شده در هوای محیط از حد مجاز تجاوز ننماید.

- نگهداری و ذخیره مایعات قابل اشتعال با نقطه اشتعال کمتر از 21 درجه سانتیگراد در محل کار باید به 18 لیتر آن هم فقط در ظروف مخصوص سربسته محدود شود و اینگونه مواد باید به دور از منابع جرقه زا نگهداری شوند.

- برچسب های موجود بر روی بشکه های دیسپرسنت بایستی حاوی اطلاعات نام تجاری ماده شیمیایی، نام ژنریک ماده شیمیایی، آدرس و شماره تلفن شرکت سازنده، علامت خطر، خطرات مرتبط با استفاده از ماده شیمیایی باشند.

 

جدول زیر ،کمک های اولیه و موارد احتیاطی استفاده ار مواد دیسپرسنت را نشان می دهد:

 

جدول 1- کمک های اولیه و موارد احتیاطی استفاده از مواد دیسپرسنت

 

چشم

در صورت تماس مواد دیسپرسنت با چشم باید چشم را باز نگاه دارید و به مدت حداقل 10 دقیقه، آن را با آب شستشو دهید و به پزشک مراجعه نمایید.

پوست

در صورت تماس مواد دیسپرسنت با پوست باید پوست را به طور کامل با آب و صابون و یا شوینده مناسب دیگر بشویید. لباس های آلوده را از تن خارج سازید و پیش از استفاده مجدد به طور کامل بشویید و خشک کنید.

گوارشی

در صورتی که مواد دیسپرسنت به صورت اتفاقی وارد دهان فرد شود باید فرد را وادار به استفراغ نمایید، اگر بیمار استفراغ کرد او را به حالت بهبود باز گردانید و دهان وی را با آب بشویید. به بیمار آب آشامیدنی برای نوشیدن بدهید و به پزشک مراجعه نمایید.

تنفسی

در صورت استنشاق ذرات مواد دیسپرسنت در هوا به صورت اتفاقی توسط فرد به صورت اتفاقی، بیمار را به هوای آزاد برده و در حالت گرم و راحت قرار داده، اگر بیهوش است او را در حالت بهبود قرار داده، فورا به پزشک مراجعه شود.

سایر موارد

در مواردی که تردید وجود دارد و یا علایم مسمومیت از بین نمی رود، به پزشک مراجعه نمایید و به فرد بیهوش هرگز از طریق دهان چیزی نخورانید.

قابل توجه پرسنل امداد: مهمترین خطر در این خصوص، آسیب ریوی در اثر استشمام ماده است. در صورت وجود احتمال استشمام، نظارت پزشکی به مدت 24 تا 48 ساعت توصیه می شود.

 

 

برگه اطلاعات فنی و حفاظت ایمنی مواد دیسپرسنت باید شامل موارد زیر باشد.

 

1) ماهیت ماده

 

نام شیمیایی

 

نامهای مترادف

 

شماره CAS

 

شماره EINECS

 

خانواد شیمیایی

 

وزن مولکولی

 

فرمول شیمیایی

 

 

 

2) اطلاعات عمومی

 

لوزی خطر

مواد سمی

مواد آتشگیر

مواد محرک

مواد خورنده

خطرناک برای محیط زیست

مواد منفجر شونده

مواد اکسید کننده

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3) هشدارهای حفاظتی

 

تماس با چشم

 

تماس با پوست

 

بلعیدن و خوردن

 

تنفس

 

حریق

 

انفجار

 

اثرات زیست محیطی و حد مجاز تماس با مواد دیسپرسنت

 

وسایل حفاظت شخصی

 

 

 

4) کمکهای اولیه

 

تماس با چشم

 

تماس با پوست

 

بلعیدن و خوردن

 

تنفس

 

اطلاعات پزشکی

 

 

 

5) اطفای حریق

 

خطر آتش سوزی

 

نحوه مناسب اطفا

 

سایر توضیحات

 

 

 

6) احتیاطات شخصی

 

حفاظت پوست

 

حفاظت بدن

 

حفاظت تنفسی

 

 

 

7) احتیاطات محیط

 

حفاظت محیط

 

نظافت محیط آلوده

 

 

 

8) جابجایی و انبار

 

احتیاطات جابجایی

 

شرایط انبارداری

 

بسته بندی مناسب

 

 

 

9) مشخصات فیزیکی و شیمیایی

 

حالت فیزیکی

 

شکل فیزیکی

 

رنگ

 

بو

 

PH

 

حلالیت در آب

 

حلالیت در حلال های آلی

 

وزن مخصوص/ دانسیته @◦F

 

ویسکوزیته

 

وزن مخصوص در فشار بخار یک اتمسفر

 

دمای خود آتش گیری

 

نقطه اشتعال (F.P)

 

نقطه ذوب/ انجماد (M.P)

 

نقطه جوش (B.P)

 

فشار بخار

 

ویسکوزیته

 

سایر اطلاعات

 

 

 

10) اطلاعات زیست بوم شناختی

 

ملاحظات عمومی

 

رفتار در محیط زیست

 

قابلیت تجزیه

 

اثر بر روی محیط و آبزیان

 

سایر اطلاعات

 

 

 

11) پایداری و بر هم کنش ها

 

شرایط پایداری مواد دیسپرسنت در محیط

 

شرایط ناپایداری مواد دیسپرسنت در محیط

 

موادی که بر اثر تجزیه مواد دیسپرسنت به وجود می آیند

 

شرایطی که باعث پلیمریزاسیون مواد دیسپرسنت در محیط خواهند شد

 

 

 

12) سم شناسی

 

سم شناسی

 مسمومیت تنفسی      :( LC50 (rat):      LC50 (hamster                                                                                                                              

مسمومیت غذایی                              :(  LD50 (rat  

 مسمومیت از راه پوست

مسمومیت چشمی

اثرات حاد

سایر اطلاعات

 

 

13) مقررات حمل و نقل

 

خطرات مربوط به تجمع الکتروستاتیک

 

دمای ذخیره سازی مواد دیسپرسنت (F)

 

فشاری که در آن می توان مواد دیسپرسنت را ذخیره سازی نمود (mmHg)

 

دمایی که می توان در آن مواد دیسپرسنت را بارگیری نمود (F)

 

ویسکوزیته ای که می توان در آن مواد دیسپرسنت را بارگیری نمود (cst @F)

 

 

 

14) اطلاعات نظارتی

 

اطلاعات نظارتی

نمادهای خطرات

 

نشانه های ریسک

(   R-phrase (s

 

 

نشانه های ایمنی

S-phrase

 

 

 

 

6- نگهداری مواد دیسپرسنت

6-1- میزان ماندگاری مواد دیسپرسنت با توجه به شرکت تولید کننده مواد دیسپرسنت در حدود مدت زمان 5 الی 6 سال است. مواد دیسپرسنت معمولا در بشکه های مخصوص با جنس مقاوم در برابر آب، اشعه UV، خوردگی و در انبارهای به دور از نور خورشید نگاهداری می شوند.

 

6-2- برچسب های موجود بر روی بشکه های دیسپرسنت باید در برابر آب و نور مقاوم بوده و سال تولید و انقضای آن بر روی بشکه مشخص شده باشد و به آسانی از روی سطح بشکه پاک نشود. برچسب موجود بر روی بشکه باید شامل ویژگی های فیزیکی و شیمیایی و اطلاعات مربوط به ایمنی مواد دیسپرسنت باشد.

 

6-3- دمای نگهداری مواد دیسپرسنت معمولا بین 10- درجه تا 30 درجه سانتیگراد است و تولید کنندگان مواد دیسپرسنت توصیه می کنند این ترکیبات نباید در هوای سرد نگهداری شوند. نگاهداری در هوای سرد باعث افزایش ویسکوزیته ماده دیسپرسنت شده و اسپری کردن آن توسط نازل های اسپری کننده مواد دیسپرسنت را دچار مشکل خواهد کرد. حتی‌الامکان توصیه می‌گردد نوسانات دمایی در هنگام نگهداری مواد دیسپرسنت به حداقل ممکن برسد.

 

6-4- مواد دیسپرسنت در صورت شرایط نگهداری خوب و با کیفیت در حدود 10 سال هم ماندگاری خواهند داشت. در صورتی که درب بشکه های دیسپرسنت باز شوند برای تعیین میزان کارایی، باید مورد آزمایش قرار بگیرند. با انجام آزمایش های دوره‌ای می توان میزان مواد دیسپرسنت را تشخیص داد و پی به کیفیت آن برد.

 

6-5- آزمایشات بر روی مواد دیسپرسنت به دو صورت انجام می‌گیرد.

 

  • 6-5-1- آزمایش های چشمی شامل بررسی تغییرات فیزیکی از لحاظ شکلی شامل دو فازی شدن محلول و وجود رسوبات در محلول است.

 

  • 6-5-2- در صورت انجام آزمایشات برای تعیین میزان کارایی مواد دیسپرسنت، آزمایشات مطابق با پیوست ششم دستورالعمل انجام می‌گیرد.

 

6-6- مواد دیسپرسنت تولید شده توسط شرکت های مختلف و یا دارای تاریخ انقضاهای متفاوت نباید در داخل یک بشکه و با یکدیگر مخلوط شوند. اختلاط دیسپرسنت باعث تغییر ویسکوزیته دیسپرسنت و یا باعث ته نشین شدن ترکیبات موجود در دیسپرسنت خواهد شد. همچنین مواد دیسپرسنت پس از رقیق شدن با آب دریا نباید وارد بشکه حاوی مواد دیسپرسنت به صورت خالص شوند.

 

6-7- میزان ذخیره سازی مواد دیسپرسنت در انبار باید برای مقابله با آلودگی مواد نفتی در سطح اول مقابله با آلودگی طرح ملی آمادگی، مقابله و همکاری در برابر آلودگی دریا باشد.

 

6-8- با زائدات حاصل از مواد دیسپرسنت مانند هرگونه مواد شیمیایی دیگر و مطابق با دستورالعمل های لازم برای انهدام و از بین بردن ماده شیمیایی موردنظر اقدام می شود.

 

6-9- استفاده از مواد دیسپرسنت برای پراکنده کردن مواد نفتی باید در طول روز انجام گیرد و در صورت استفاده از هواپیما برای انتشار مواد دیسپرسنت، محل ذخیره سازی مواد دیسپرسنت باید در مکانی باشد که تامین آن بدون تاخیر برای پرواز هواپیما انجام پذیرد.

 

مراجع:

1- Further information on chemical dispersants is available in Technical Information Paper No. 4: The Use of Chemical Dispersants to Treat Oil Spills

 

2- www.Cedre.fr

Using Dispersant to Treat oil Slicks at sea Airbone and shipborne Treatment Operational Treatment

 

3- http://www.epa.gov/bpspill/dispersants.html

 

4- Guide line for use of dispersant  http://www.iosc.org/papers/00917.pdf

 

5- www.amsa.gov.au/.../dispersants

 

6- Guideline for dispersant use .www.cleancaribbean.org

خبرنامه

اطلاعات تماسی

تلفن : ۰۲۱۲۲۹۲۴۹۸۷

ایمیل :‌ info [@] safetymmesage [dot] com

درباره پیام ایمنی

فعاليت سايت پیام ایمنی از سال 1382 همزمان با انتشار نشریه پیام ایمنی آغاز گرديد. هدف ما از طراحی اين سايت، ايجاد مرجعی کامل و كارآمد از موضوعات ایمنی، بهداشت، محیط‏ زیست و آتش‏ نشانی، به منظور رفع نياز محققين و علاقمندان در كشور است.


طراحی سایت و طراحی گرافیک توسط استودیو طراحی حاشیه