گازهای قابل اشتعال، گازهای سمی و روش های تشخیص نشت انواع گاز

دكتر رافی پایچوك

 

ایمنی از مهمترین مقوله های مورد بحث در صنایع نفت و گاز و پتروشیمی می باشد. شناسایی انواع مخاطرات ناشی از گاز و نشت آن و چگونگی مقابله با آنها از اهمیت بسزایی برخوردار است؛ بطوری كه در این زمینه كتب و مقالات متعدد به رشته تحریر در آمده است. شناسایی و برطرف نمودن نشت گاز و مخاطرات مرتبط با  آن  نه تنها از دیدگاه حفظ امنیت و جان پرسنل از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، بلكه در جلوگیری از قطع تولید و توقف عملیات و در نهایت پیشگیری از لطمات اقتصادی موثر است؛ به ویژه در شرایط بحرانی امروزی كه مشكلات روز افزون تامین سوخت و انرژی در دنیا وجود دارد.

 

مقدمه

گاز حركت و جابجایی اتفاقی و توأم با هرج و مرج تعداد زیادی ذرات در برخورد با یكدیگر و با دیواره های مخزن نگهدارنده است و نام گاز1 نیز از لغت هرج و مرج2 اقتباس گردیده است. گازها به سرعت با هم مخلوط می گردند و در صورتی كه حتی مقادر بسیار كمی از آنها رها گردد ظرف مدت زمان كوتاهی  قادرند كل فضای در برگیرنده را اشغال كنند. یكی از مشخصه های انواع گاز و بخارات ناشی از مایعات قابل اشتعال، قابلیت رسیدن به چگالی یكنواخت در همه محیط است. حجم مشخصی از هر گاز در دما و فشار یكسان دارای تعداد معین مولكول است، به همین دلیل است كه بطور متعارف گازها را با حجمشان اندازه می­گیرند و بطور مشخص برای چگالی های بالا، درصد گاز (%حجم) وبرای چگالی های پایین، تعداد در میلیون (ppm) استفاده می­شود. گازها حتی هنگامی كه چگالی های متفاوتی داشته باشند هیچگونه مرز مشخصی به هنگام انبساط ندارند، ولیكن گازهای سنگین به سمت پایین و گازهای سبك به سمت بالا جابجا می گردند.

 

 

شكل 1- سیكل طراحی سیستم های اعلام نشت گاز

 

 

 

شكل 2- مفهوم ریسك و عوامل موثر بر آن

 

 

چه چیزی باید آشكار گردد؟

      گروه های اصلی گازها:

     گازها اصولا به سه گروه اصلی ذیل تقسیم می­گردند:

 

- قابل اشتعال3   

- سمی4            

- بی اثر5        

               

بحث اصلی ما در زمینه گازهای قابل اشتعال و سمی است كه موضوع اصلی آشكارسازی گاز در صنایع به شمار می­آیند.

 

گازهای قابل اشتعال

برای داشتن یك واكنش حرارتی حضور همزمان و متناسب سه جزء اصلی ذیل  ضروری است:

 

-         انرژی احتراق – حرارتی یا الكتریكی

-         سوخت – گاز یا مایع یا پودر

-         اكسیژن یا هوا

 

          به همین دلیل است كه این سه جزء را مثلث احتراق یا انفجار نامگذاری كرده اند.

 

 

 

شكل 3- مثلث احتراق یا انفجار

 

كلیه  مایعات با درجه افروزش6 برابر یا كمتر از دمای محیط را می­توان معادل تركیبات گازی با سطح انفجار معین (محدودة پایین انفجار-LEL) قابل اشتعال دانست و كلیه این مواد می­بایست توسط تجهیزات اعلام نشت گاز ثابت یا قابل حمل، تحت نظارت باشند.

ساده­ترین تركیبات عالی بنام هیدروكربن ها (تركیبات كربن و هیدروژن) شناخته می­شوند. این تركیبات اجزای اصلی گازهای نفتی هستند. متان كه تركیب یك اتم كربن و چهار اتم هیدروژن است نماینده ساده­ترین هیدركربن بوده و اولین عضو الكین هاست.

  

شكل 4- ساده ترین الكین ها و زنجیره مولكولی آنها

 

اولین ده الكین عبارتند از:

 

جدول 1– نام و فرمول شیمیایی ساده ترین هیدروكربن های قابل اشتعال

 

CH4

Methane (gas)

C6H14

Hexane (liquid)

C2H6

Ethane (gas)

C7H16

Heptane (liquid)

C3H8

Propane (gas)

C8H18

Octane (liquid)

C4H10

Butane (gas)

C9H20

Nonane (liquid)

C5H12

Pentane (liquid)

C10H22

Decane (liquid)

 

 

محدوده ­های انفجار (Explosive Limits)

محدوده  پایین انفجار7 معرف كمترین غلظت از یك ماده قابل اشتعال در هواست كه امكان انفجار خواهد داشت. قابل توجه است كه حتی در غلظت های بسیار كم ماده  قابل انفجار نیز ممكن است ریسك بسیار بالای انفجار وجود داشته باشد. در حقیقت بخش عمده­ای از گازهای قابل اشتعال و بخارات مایع دارای محدوده پایین انفجار كمتر از 5% حجم هستند.

محدوده  بالای انفجار8 نشان­دهنده  حداكثر غلظت ماده قابل اشتعال در هواست كه باعث انفجار می­شود . غلظت های بیشتر از محدوده بالای انفجار نمی­تواند باعث انفجار شود، زیرا اكسیژن كافی برای آن وجود نخواهد داشت. (شكل شماره 5)


شكل 5- محدوده های پایین و بالای انفجار

 

جدول ذیل نشان دهنده محدوده های انفجار و همچنین درجه افروزش تعدادی از گازها و بخارات است.

 

جدول 2 – محدوده پایین انفجار و درجه  افروزش و فرمول شیمیایی برخی مواد شیمیایی مهم

 

Compound

Formula

Flash Point °C

Flammability % LEL

ACETILENE

C2H2

GAS

2.5

ETHANOL

C2H5OH

12

3.5

BUTANE

C4H10

GAS

1.5

BENZENE

C6H6

<0

1.3

NATURAL GAS

 

HYDROGEN , CARBON MONOXIDE , METHANE OTHER GASES

GAS

4.5

LPG

 

20/30% PROPANE

80/70% BUTANE

GAS

2

HYDROGEN

H2

GAS

4

METHANE

CH4

GAS

5

XYLENE

C6H4(CH3)2

30

1.1

PROPANE

CH3CH2CH3

GAS

2.1

 

 

درجه  افروزش Flash Point

درجه افروزش حداقل درجه حرارتی است كه در آن مایع و یا تركیبات فرار، بخاراتی متصاعد می­كنند كه برای تشكیل یك تركیب قابل اشتعال با هوای نزدیك سطح آن مایع كافی است. مواد شیمیایی با درجه افروزش بالا دارای قابلیت احتراق كمتر و در نتیجه خطر كمتر هستند.

 

شكل 6- جدول مقایسة  LEL و UEL برخی گازهای مهم

 

و بصورت معكوس،  پایین بودن درجه افروزش باعث خطرات بیشتر است.

 

نقطة  احتراق9

نقطة احتراق حداقل درجه حرارتی است كه در آن تركیب ماده سوختنی با هوا و در غیاب یك منبع حرارتی باعث احتراق خود بخودی می­گردد.

 

گازهای سمی10

گازهای سمی طبق تعریف، تركیباتی شیمیایی هستند كه هنگام تنفس یا مصرف و یا جذب توسط پوست بدن باعث حوزه صدمات مختلفی اعم از سوزش های خفیف تا مرگ می گردند. امكان تماس با گازهای مذكور در موقعیت های متفاوت وجود دارد و این مسوولیت متخصصین است كه تضمین نمایند هیچ یك از كاركنان در معرض غلظت های خطرناك این نوع گازها قرار نگیرند.

میزان در معرض بودن بر مبنای مشخصه ای بنام متوسط زمانی غلظت11 (TWA) سنجیده می شود كه متوسط میزان غلظت در طول هشت ساعت كار روزانه است كه در طی آن امكان دارد كاركنان در معرض گازهای مذكور قرار گیرند بدون اینكه خطراتی به سلامتی ایشان وارد گردد.

محدوده های مذكور توسط مراكز ایمنی تدوین گردیده و ممكن است از نظر دستورالعمل های محلی تفاوت هایی نیز داشته باشند.

 

معمولا حد در معرض بودن كوتاه12 كه توسط  American Conference Of Governmental Industrial Hygienists ACGIH تعریف گردیده ارجاع می گردد.

هر قدر STEL پایین تر باشد (بر حسب ppm و یا mg/m3) به همان میزان سمی بودن تركیب نیز بالاتر است.

غلظت گازهای سمی در هوا توسط تعداد در میلیون13 (ppm) بیان می شود. واحد دیگر اندازه گیری در اروپا میلی گرم در مترمكعب هواست (mg/m3) كه نوعی اندازه گیری جرم است.

یك تبدیل مناسب و تقریبی از ppm به mg/m3 و بلعكس را می توان با دانستن وزن مولكولی گاز در دمای 25 درجه سانتی گراد و در فشار یك اتمسفر بصورت ذیل بدست آورد:

 

TLV (mg/m3) = TLV (ppm) * molecular weight (g) /24.45

TLV = Threshold Limit Value

 

تعاریف مصطلح در صنعت:

TLV14 حد بالای مواد سمی است كه مقادیر كمتر از آن معمولا در محیط های كاری اثرات منفی روی سلامتی ندارند.

TLV-TWA 15متوسط مجاز تمركز مواد سمی بر حسب زمان هشت ساعت كار روزانه و چهل ساعت كار هفتگی كه پرسنل می تواند در معرض مواد سمی باشند.

TLV-STEL16 حداكثر میزان تمركز مواد سمی برای تا 15 دقیقه تماس مداوم در شرایطی كه از TLV فراتر نباشد.

 

 

جدول 3- گازهای سمی و محدوده های ریسك آنها

 

 

PRODUCT

 

Formula

 

STEL

 

TWA

Relative Density

 

Molecular Weight

 

Hydrogen Cyanide

HCN

10

-

< 1

27

 

Nitric Acid

NHO3

4

2

 

 

 

Ammonia

NH3

35

25

< 1

17

 

Carbon Dioxide

CO2

15000

5000

> 1

44

 

Nitrogen Dioxide

NO2

5

3

> 1

46

 

Chlorine Dioxide

CLO2

0.3

0.1

> 1

 

68

Sulphur Dioxide

SO2

5

2

> 1

 

64

Chlorine

CL2

1

0.5

> 1

 

71

Hydrogen Chloride

HCL

5

-

> 1

 

36

Fluorine

F2

1

0.3

> 1

 

38

Phosphine

FH3

0.3

-

> 1

 

34

Hydrogen Sulphide

H2S

15

10

> 1

 

34

Nitric Oxide

NO

35

25

> 1

 

30

Carbon Monoxide

CO

300

50

< 1

 

28

Ethylene Oxide

C2H4O

-

5

 

 

 

Oxygen

O2

-

-

-

 

32

Ozone

O3

0.3

0.1

> 1

 

48

 

 

معروفترین گازهای سمی

منواكسید كربن (CO)

احتمالا منواكسیدكربن یكی از خطرناك ترین گازهای سمی می باشد. این گاز بی رنگ و بی بو و خفه كننده شیمیایی است كه عمل آن بصورت Hypoxia (كمبود اكسیژن در بافت های بدن) در طول دوره تنفس است.

منواكسیدكربن اندكی از هوا سبك تر بوده و تمایل به پخش سریع در محیط دارد. به این دلیل آشكارسازهای مربوطه می بایست در ارتفاع تنفسی (ارتفاع تقریبی بینی) و حدود 1/6 متر نصب گردند.

 

 جدول 4- گاز منواكسیدكربن و خطرات غلظت های مختلف آن

 

Concentration (ppm)

Carbon Monoxide

Time (Hours)

50

Allowed exposure level

8

200

Slight headache, sensation of uneasiness

3

400

Headache, sensation of uneasiness

2

600

Headache, sensation of uneasiness

1

1000-2000

Confusion, headache, nausea

1,5

1000-2000

Balance loss tendency

0.5

2000-2500

Unconsciousness

0.5

4000

Fatal

<1

 

 

سولفید هیدروژن (Hydrogen Sulphide)H2S

شناخته شده ترین گاز سمی می باشد؛ زیرا بوی بد این گاز در غلظت های كمتر از 0/1 ذره در میلیون (ppm) قابل تشخیص می باشد. حداكثر میزان در معرض بودن 10 ذره در میلیون (ppm) می باشد. غلظت های بیشتر قابل مشاهده نبوده و ممكن است باعث فلج یا مرگ فوری گردند. سولفید هیدروژن دارای چگالی مشابه هوا بوده و آشكارسازهای مربوطه در ارتفاع تنفسی و یا نزدیك به نقاط احتمالی نشت نصب می گردند.

 

جدول 5- گاز سولفید هیدروژن و خطرات مرتبط با غلظت های مختلف آن

 

Concentration (ppm)

Hydrogen Sulphide

0,15

Minimum perceivable smell.

4,6

Moderate smell, easily recognisale.

10

Beginning of eyes irritation.

27

Strong and unpleasant, but not unbearable, smell.

100

Cough, eyes irritation, loss of olfaction after 2-5 minutes.

200-300

Strong conjunctivitis (eyes inflammation) and irritation of breathing apparatus after one hour exposition. Fast loss of olfaction.

500-700

Loss of consciousness and POSSIBLE DEATH in 30 minutes/1 hour.

700…1000

Fast loss of consciousness, breath failure, death.

1000…2000

Immediate loss of consciousness with fast breath failure and death in few minutes: death may occur even if the person is immediately moved to open air.

 

 

دی اكسید كربن Carbon Dioxide (CO2)

هر چند دی اكسیدكربن در بازدم تنفسی با غلظتی در حدود 300 ذره در میلیون وجود دارد، اما یك گاز سمی با حد ایمنی 3000 ذره در میلیون (0/5 درصد حجمی) است. این گاز در فرآیندهای احتراق تولید می شود و یكی از اجزای اصلی تولید شده در فرآیند تصفیه فاضلاب همراه با متان است. در محیط های پر جمعیت و با گردش هوای كم، ریسك بالایی برای حضور این گاز وجود دارد و این ریسك با كاهش اكسیژن بیشتر می شود.

دی اكسیدكربن در گلخانه ها به منظور افزایش رشد گیاهان و سبزیجات استفاده می شود. اندازه گیری غلظت این گاز بی رنگ در مقادیر پایین دشوار است و با استفاده از سیستم های مادون قرمز انجام می شود.

دی اكسیدكربن گازی سنگین تر از هوا بوده و تمایل به پایین آمدن در حجم دارد.

 

جدول 6- گاز دی اكسیدكربن و مخاطرات مرتبط با غلظت های مختلف آن

 

% of volume

Carbon Dioxide

1…2

Slight increase of depth expiration with headache and tiredness.

3

Heavy headache with diffused perspiration. A considerable loss of efficiency is present.

4

Face reddening, palpitations.

5

Mental depression.

6

Impossibility to do heavy jobs.

8

Tremors, convulsions, coma and DEATH for heart failure.

 

 

آمونیاك (NH3)

آمونیاك تنها گاز شناخته شده از گروه قلیاها (الكانین ها) است. این گاز بی رنگ، با بوی تند و وزنی سبك تر از هواست. درصد LEL آمونیاك 15% حجم است. حد ایمنی حداكثر آن 25 ذره در میلیون بوده و قلیایی بودن  باعث واكنش های زیاد با گازهای اسیدی و كلر می گردد. وجود این گاز در اتمسفر و تركیب آن با گازهای دیگر معمولا  به صورت غیرآشكار است.

آمونیاك در مقادیر زیاد در جهان تولید می شود و در صنایع شیمیایی كاربرد بسیار دارد. اسید نیتریك معروف ترین محصول بدست آمده از آمونیاك است كه كاربرد بسیار در تولید كودهای شیمیایی چون نیترات پتاسیم و نیترات آمونیوم دارد. آمونیاك همچنین در تولید مواد منفجره چون تی ان تی (تری نیتروتولوئن) و نیتروگلسیرین و نیتروسلولز كاربرد دارد. آمونیاك همچنین در صنایع شیمیایی بكار می رود و كاربرد بسیار در صنایع تبریدی و در صنایع نفت برای خنثی سازی اسیدهای آلی موجود در نفت داشته و همچنین بعنوان حلال در تولید بسیاری مواد شیمیایی بكار می رود.

 

دی اكسیدگوگرد (SO2)

این گاز بی رنگ دارای بوی خفه كننده بوده و از احتراق گوگرد یا مواد شامل گوگرد مثل زغال سنگ یا نفت بوجود می آید. همراه با اكسید نیتروژن (Nitric Oxide) از عوامل باران اسیدی در اتمسفر بخصوص در شرایط مه می باشد و مشكلات تنفسی بسیاری برای انسان به وجود می آورد.

در صنعت، حد مجاز ایمنی آن 2 ذره در میلیون است. به وفور در مناطق صنعتی یافت می شود و به عنوان ماده اولیه در فرآیندهای صنعتی بكار می رود. در صنایع آب و فاضلاب، به منظور حذف كار اضافی و در فرآیندهای تولید مواد خوراكی، به جهت خواص ضد عفونی كننده آن كاربرد دارد. از آنجا كه تقریبا دو برابر وزن هوا را دارد، بسرعت به سطوح پایین هوا منتقل می شود.

 

كلر Cl2(Chlorine)

كلر یك گاز سبز/زرد و خورنده با بوی بسیار تند است كه برای نظافت و ضدعفونی منازل و استخرها استفاده می شود. همچنین در صنایع تولید مواد ثانوی چون PVC و یا بعنوان سفید كننده در صنایع كاغذسازی كاربرد دارد. مشخصه اصلی آن قدرت اكسید كنندگی بالای آن است. گازی بسیار سنگین بوده و ممكن است توسط بسیاری مواد جذب شود. بدین دلیل به آسانی قابل ابتیاع  نبوده و یا بصورت محلول در تركیبات رقیق شده یافت نمی شود و همچنین آشكارسازی آن بسیار مشكل است.

 

اكسید نیتروژن NOو دی اكسید نیتروژن NO2

در این بخش سه گونه از اكسیدهای نیتروژن را بررسی می كنیم: N2O یا اكسید نیتروس (Nitrous Oxide) كه در پزشكی برای بیهوشی بكار می رود؛ اكسید نیتروژن NO و دی اكسید نیتروژن NO2؛ عموما به گروه NOX شهرت دارند و همراه با دی اكسید گوگرد SO2، باعث باران های اسیدی می شوند. موتورهای بنزینی و دیزلی از عوامل اصلی تولید این گازها در اتمسفر می باشند. میزان NO معمولا 90% از NOX در خروجی های موتورهاست.

در فضای باز واكنش خودبخودی نیتروژن و اكسیژن باعت تولید NO2 می شود. اكسید نیتروژن بی رنگ است در حالی كه دی اكسید نیتروژن یك گاز اسیدی قهوه ای رنگ با بوی تند است. حد ایمنی NO 25 ذره در میلیون و برای NO2 3 ذره در میلیون است.

 

هیدورژن سیانید (HCN)

گازی مشهور و سمی است؛ بی رنگ و كمی شیرین با حداكثر میزان در معرض بودن 10 دقیقه به ازای 10 ذره در میلیون. بیشترین كاربرد آن در كارگاه های طلاسازی و در صنایع پوست است.

 

كلرید هیدروژن (HCL)

گازی با بوی تند و قدرت خورندگی بسیار و سرعت حل شدن بالا در آب كه در بسیاری از فرآیندهای صنعتی كاربرد داشته و همچنین تولید می گردد. همچنین از احتراق PVC هم متصاعد می گردد.

 

ازن (O3)

یك گاز بی ثبات است كه مصرف آن به تدریج به دلیل خواص ضد عفونی كننده (بجای كلر) در صنایع آب و فاضلاب بیشتر می گردد.

 

گاز بیولوژیكی (Biogas)

یك گاز قابل احتراق است كه بیوگاز خوانده می شود و یا گاز زیستی كه ناشی از تخمیر و واكنش بیوشیمیایی مواد آلی از انواع مختلف چون محصولات گیاهی باقی مانده و كود و غیره است كه در تجهیزاتی خاص تشكیل می گردد. این تجهیزات، مخازن استوانه ای هستند كه در آنها تخمیر و تجزیه ارگانیك با سرعت بیشتر به جهت تولید بیوگاز صورت می گیرد. این فرآیند بدون اكسیژن بوده و فرآیند Anaerobic خوانده می شود.

بیوگاز اصولا  از اجزاء ذیل تشكیل می گردد:

 

جدول 7- تركیبات مختلف تشكیل دهنده بیوگاز و غلظت آنها

 

Medium  Concentration

58%

40 %

1%

0.5%

3.000 ppm

40 ppm

Methane

Carbon Dioxide

Nitrogen

Oxygen

Hydrogen Sulphide

Hydrogen

 

 

به دلیل بالا بودن میزان متان، بیوگاز منبعی غنی از انرژی محسوب می گردد. تنها مشكل همانگونه كه از جدول پیش ملاحظه می گردد، تشكیل همزمان سولفید هیدروژن H2S با غلظت بالاست. این امر باعث خوردگی و تخریب سریع تجهیزات كنترل گاز مذكور و تبدیل آن به انرژی الكتریكی می شود.

همانطور كه دیده شد بیوگاز یك گاز قابل انفجار (تقریبا 60% آن متان) و قابل نگهداری در محفظه می باشد. فشار و دمای داخلی این محفظه می بـایست بطور دایمی توسط فشار سنج و ترموستات حرارتی (35 درجه سانتی گراد) و یك آشكارساز گاز كـه بتـوانـد 0-100% متان را اندازه گیری نماید،  تحت كنترل باشد.

سوخت ها می توانند به حالت جامد، مایع یا گاز باشند، ولی تمامی آنها حداقل دو عامل اصلی را كه با سوختن بیشترین حرارت را ایجاد می كنند دارا هستند؛ این دو عامل عبارتند از كربن و هیدروژن و در تمامی انواع سوخت با نسبت های متفاوت وجود دارند.

 

 

جدول 8- میزان كربن و هیدروژن موجود در انواع سوخت ها

 

% Carbon                   % Hydrogen

Wood                                       51                                6

Coal                                         78                                5

Natural gas                               77                                24

Butane                                     83                                17

Propane                                   82                                18

 

 

احتراق، واكنش شیمیایی مابین سوخت و اكسیژن و در نتیجه بین كربن و هیدروژن است با اكسیژن؛ از طریق معادلات ذیل:

 


Carbon + Oxygen                 Carbon Dioxide + Heat           C+O2         CO2 

 

Hydrogen + Oxygen             Steam + Heat                H2+O2         2H2O

 

احتراق كامل17

هنگامی كه كربن و هیدروژن با مقدار متناسب از هوا می سوزند هیچ اثری از اكسیژن در گازهای خروجی نخواهد بود، این وضعیت را احتراق كامل گویند.

 

 

شكل 7- احتراق كامل

 

احتراق ناقص ناشی از هوای اضافی

در بسیاری موارد غیر ممكن است كه تنها مقدار هوای مورد نیاز به واكنش تزریق گردد و معمولا  هوای اضافی نیز به سیستم وارد می شود كه باعث اتلاف حرارتی انرژی می گردد. توانایی اندازه گیری این میزان هوای اضافی در جهت بهینه كردن فرآیند احتراق (و صرفه جویی مالی) بسیار مهم است. بطوری كه مشاهده شده، میزان اكسیژن اضافی نسبت مستقیم با میزان هوای اضافی دارد.

 

 

شكل 8-  احتراق غیر كامل (هوای اضافی)

 

احتراق ناقص ناشی از كمبود هوا

در شرایطی كه میزان هوا ناكافی است، بخشی از كربن احتراق یافته و باعث تشكیل گاز خطرناك منواكسیدكربن (CO)، كاهش حرارت و تشكیل ذرات جامد و دود می گردد.

 

شكل 9-احتراق غیر كامل (كمبود هوا)

 

 

طبقه بندی آشكارسازها

 

جدول 9- آشكارسازهای مورد استفاده برای انواع گازها

 

Gas to Detect

Sensors Technology

Flammable gases

  • Catalytic
  • Thermoconductive
  • Infrared (IR)
  • Open path infrared
  • Semiconductor
  • Electrochemical
  • Flame ionization (FID)
  • Flame temperature analysis (FTA)

Toxic gases

  • Electrochemical
  • Semiconductor
  • Infrared

Oxygen

  • Electrochemical

Gases of incomplete combustion

  • Infrared
  • Special catalytic

Biogas

  • Thermocondictive
  • Catalytic
  • Electrochemical

 

 

 

1- Gas

2- Chaos

3- Flammable

4- Toxic

5- Inert

6- Flash Point

7- LEL

8- UEL

9- Ignition Point

10- Toxic Gases

11- Time Weighed Average

12- Short Term Exposure Limit-STEL

13- Parts Per Million

14- Threshold Limit Value

15- Time Weighted Average, MAK medium

16- Short Time Exposure Limit

17- Complete Combustion

خبرنامه

اطلاعات تماسی

تلفن : ۰۲۱۲۲۹۲۴۹۸۷

ایمیل :‌ info [@] safetymmesage [dot] com

درباره پیام ایمنی

فعاليت سايت پیام ایمنی از سال 1382 همزمان با انتشار نشریه پیام ایمنی آغاز گرديد. هدف ما از طراحی اين سايت، ايجاد مرجعی کامل و كارآمد از موضوعات ایمنی، بهداشت، محیط‏ زیست و آتش‏ نشانی، به منظور رفع نياز محققين و علاقمندان در كشور است.


طراحی سایت و طراحی گرافیک توسط استودیو طراحی حاشیه