الزامات مدیریت بحران در­ بافت های فرسوده شهری

مجید عبدالهی دكترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری و پژوهشگر ایمنی و مدیریت بحران

 

1- مقدمه

وقوع بلایای طبیعی نظیر سیل، زلزله و غیره  غالبا تاثیرات مخربی بر سكونتگاه های انسانی باقی گذارده و تلفات و خسارات سنگینی بر ساكنان آنها وارد ساخته است. در این میان مهمترین مساله وجود پتانسیل خطر حاكم هر منطقه است كه هر لحظه احتمال آزاد شدن آن نیز می‌رود. لذا از دیدگاه ایمنی بهترین و مناسب‌ترین اقدام لازم، جداسازی انسان از منطقه خطر است، چرا كه نمی‌توان خطر را محدود یا به طور كامل تحت كنترل درآورد. در مباحث شهرسازی و ارتباط آن با مدیریت بحران یكی از موضوعات مهم و قابل تامل مبحث بافت های فرسوده شهری است كه همواره دغدغه هایی را بین مدیران شهری و دست اندركاران مدیریت بحران شهری ایجاد نموده است.

لذا به منظور مقابله و پاسخگویی به بحران های احتمالی و لزوم اتخاذ تصمیم سریع، صحیح و اجرای عملیات موثر در این بافت ها ضرورت دارد مجموعه ای از اقدامات و برنامه ها قبل، حین و بعد از بحران صورت می‌گیرد. این برنامه ها در چارچوب سیاست های كلان و چشم انداز مطلوب مدیریت بحران به وسیله مشاهده سیستماتیك بحران ها و تجزیه و تحلیل آنها در جستجوی یافتن ابزاری است كه به واسطه آنها بتوان از بروز بحران ها پیشگیری نموده و یا در صورت بروز آن در خصوص كاهش آثار آن، ایجاد آمادگی لازم برای مقابله، امدادرسانی سریع و بهبود اوضاع در شرایط اضطرار اقدام نمود.

 

2- دیدگاه های نظری و پایه مدیریت بحران

به واسطه شرایط و پتانسیل خطر حاكم بر بافت های فرسوده شهری، توجه به نظریه و دیدگاه های پایه در مدیریت بحران ضرورت دارد. این موضوع ترسیم كننده نگاه جامع و كلان به موضوع مدیریت بحران می باشد كه در ادامه در چارچوب فلسفه مقابله با سوانح در بافت های فرسوده شهری ارائه می شود:

 

  • 2-1- دیدگاه سنتی یا بحران محور: در این دیدگاه كه نگاه تقدیرگرایانه به مقوله بروز سوانح دارد دولت ها و مردم بروز سوانح را امری عادی و مشیتی تلقی می كنند و تسلیم شرایط احتمالی بروز حوادث می شوند. در واقع چنین جوامعی منتظر بروز سوانح می مانند و در صورت بروز تلاش می نمایند تا نسبت به مقابله با آن اقدام نمایند. لذا این دیدگاه با تاكید بر چارچوب های پذیرفته شده در مدیریت بحران به مجموعه اقدامات پس از وقوع سوانح بسنده می نماید.

 

  • 2-2- دیدگاه مدرن یا پیشگیرانه: این دیدگاه با پذیرش وقوع سوانح و حوادث تلاش می كند تا با بسیج امكانات و تجهیزات و آماده نمودن جامعه با حوادث احتمالی مقابله نماید. در این چارچوب نظری «زندگی با حوادث» و برنامه ریزی برای مقابله با آن به عنوان یك اصل پذیرفته شده تلقی می گردد. لذا تلاش دولت، برنامه ریزان و مدیران سوانح انجام فعالیت های پیش اندیشیده برای مقابله با حوادث احتمالی است. این دیدگاه ریسك مدار بوده و سعی دارد خطرات سوانح و حوادث غیر مترقبه را در محیط های زندگی افراد جامعه كاهش دهد و در واقع معطوف به برنامه ریزی پیش از بحران می باشد. این در حالی است كه مجموعه فعالیت های حین و بعد از وقوع حوادث احتمالی را نیز مد نظر قرار می دهد.

در حال حاضر دیدگاه مدرن مورد توجه جدی برنامه ریزان و مدیران سوانح در بسیاری از كشورها می باشد و جهت گیری و استراتژی آتی چنین كشورهایی در مدیریت بحران سوانح بر این مبنا  تنظیم و با دقت پیگیری و اجرا می شود.

 

در چارچوب دیدگاه های فوق برای دستیابی به یک سیستم جامع مدیریت بحران باید به دقت چرخه عناصر مدیریت بحران را شناسایی نمود. سپس برای مراحل مختلف این چرخه، برنامه‌ریزی و سیاستگذاری نمود. بدین ترتیب مراحل زمانی قبل از بحران، شروع بحران، حین بحران و پس از بحران باید مدنظر باشد. لذا در فرآیند برنامه‌ریزی مدیریت بحران در بافت های فرسوده شهری باید سهم اصلی بر عهده اقدامات دوره پیشگیری قرار گیرد. شكل زیر دیدگاه های مختلف نظری و فلسفی در برنامه ریزی و سازماندهی مدیریت بحران را نشان می دهد.

 

 

شکل 1- دیدگاه های نظری و فلسفی برنامه ریزی و سازماندهی در مدیریت بحران

 

3 - گذر از مدیریت بحران به مدیریت ریسك

سیر تحول نحوه مقابله با بلایا و بحران های احتمالی باعث شکل گیری دانشی تحت عنوان مدیریت بحران شده است. در مقابل این نحوه تفکر و مدیریت، موضوع ارزیابی خطر و آسیب پذیری و مدیریت ریسک نیز به عنوان مکمل این دانش مطرح است. مجموعه اجزاء و عناصری مانند آمادگی،كاهش اثرات و پیشگیری، مقابله و بازسازی سیستم مدیریت بحران را شکل می دهند و به دلیل ارتباط متقابل و تاثیر و تاثر این اجزاء بر یکدیگر لازم است نگاهی جامع، منسجم و یکپارچه در مدیریت بحران وجود داشته باشد.

همچنین در سیستم جامع مدیریت بحران به برنامه ریزی، سازماندهی، بهره وری بهینه از منابع، آموزش و تمرین و کسب مهارت های تخصصی توجه ویژه می شود. متکی بر نظام سیاسی و اداری و بسته به نوع و تنوع حوادث، مدل های متفاوتی اعم از مدل های متمرکز و غیر متمرکز جهت مدیریت بحران در دنیا وجود دارد که ایران نیز از سیستم مدیریت بحران متمرکز برخوردار می باشد. همچنین سازمان های مربوطه باید به نحو مطلوبی نسبت به انجام تمهیدات لازم و ضروری و بهبود امور و اوضاع بعد از بروز بحران اقدام به عمل آورند. در یك تعریف اولیه مدیریت بحران به مجموعه اقداماتی اطلاق می شود كه قبل از وقوع، در حین وقوع و بعد از وقوع بحران جهت كاهش هرچه بیشتر آثار و عوارض آن انجام می گیرد. مطابق تعاریف ارائه شده در متون آموزشی مرجع سازمان ملل، مدیریت بحران اصطلاحی است که همه جنبه های برنامه ریزی برای مقابله و پاسخگویی به بلایا از جمله فعالیت های قبل، حین و بعد از بلایا را در بر می گیرد. این مفهوم به مدیریت خطر نیز می پردازد.

شرایط حاكم بر جوامع و شكل گیری فضاهای مختلف جهت برآوردن نیازهای افراد و عدم پیش بینی و یا احتمال وقوع برخی حوادث و بحران ها ایجاب می نماید كه بخشی از دانش مدیریت بحران را به صورت عینی تر مدنظر قرار دهیم و در طبقه بندی زمانی جهت مقابله و مدیریت بحران های احتمالی به مجموعه اقدامات و برنامه هایی كه خاصیت پیشگیرانه دارند و قبل از وقوع سوانح می توان آنها را انجام داد اهمیت بیشتری قائل باشیم. انجام این فعالیت ها باعث می شود تا به جای مدیریت بحران از مفهوم مدیریت ریسك استفاده شود.

در مدیریت ریسك مهمترین موضوعی كه طرح می شود برآورد میزان خطر و تعریف دقیق برنامه های پیشگیری است. به نوعی می توان مدیریت ریسك را مدیریت پیشگیرانه و آینده نگرانه در خصوص مقابله با بحران ها تعریف نمود. اگرچه در مدیریت خطر نیز همانند مدیریت بحران پیوسته باید تغییر و تحول صورت گیرد، اما مدیریت خطر در تلاش برای کاهش اثرات خطر، آمادگی در برابر خطر و واکنش به موقع است. برخلاف مدیریت بحران، گرایش مدیریت خطر درونی است نه بیرونی. یعنی هدفش نگهداری و محافظت از اموال و دارایی های مادی و حفظ سلامت افراد جامعه است. در واقع مدیریت بحران در انجام وظایف خود ناچار است به شیوه مدیریت خطر بیندیشد.

 

4- مفاهیم مرتبط با بافت های فرسوده شهری

 

  • 4-1- تعریف و شاخص های شناسایی انواع بافت

مطابق مصوبات شورایعالی شهرسازی و معماری کشور بافت كهنه، فرسوده و نابسامان شهری كه در هسته مركزی یا لایه های میانی شهرها واقعند و نیازمند دخالت و ساماندهی هستند به لحاظ ویژگی های فضایی، كالبدی و ارزشی، همسان نبوده و تعاریف زیر آنها را از هم متمایز می كند:

 

-بافت های تاریخی: ابنیه و فضایی كه قبل از1300 هجری شمسی شكل گرفته و به ثبت آثار ملی رسیده یا قابلیت ثبت شدن را دارا می باشند (مانند مجموعه میدان نقش جهان و پیرامون آن) و تماما واجد ارزش فرهنگی تاریخی هستند. در مورد اینگونه بافت ها، ضوابط و مقررات سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ملاك عمل خواهد بود.

 

-بافت قدیم: آن بخش از بافت های شهری را شامل می شود كه قبل از1300 شكل گرفته ولیكن به دلیل فرسودگی كالبدی و فقدان استانداردهای ایمنی، استحكام و خدمات و زیرساخت های شهری علیرغم برخورداری از ارزش های هویتی از منزلت مكانی و سكونتی پایین برخوردارند. مداخله در اینگونه بافت ها یا سایر بافت های شهری متفاوت بوده و اقدامات از نوع بهسازی، روانبخشی و نوسازی خواهد بود كه در قالب طرح های ویژه به اجرا درخواهند آمد. (تعاریف مندرج در موارد 6 و 7 اساسنامه شركت مادر تخصصی عمران و بهسازی شهری- مصوب هیات وزیران)

 

-بافت فرسوده: بافت فرسوده شهری به عرصه هایی از محدوده قانونی شهرها اطلاق می شود كه به دلیل فرسودگی كالبدی، عدم برخورداری مناسب از دسترسی سواره، تاسیسات، خدمات و زیر ساخت های شهری آسیب پذیر بوده و از ارزش مكانی، محیطی و اقتصادی نازلی برخوردارند. این بافت‎ها به دلیل فقر ساكنین و مالكین آنها امكان نوسازی خودبخودی را نداشته و نیز سرمایه گذاران انگیزه‌ای جهت سرمایه گذاری در آن را ندارند، معیارهای اساسی شناسایی و تشخیص اینگونه بافت ها در ادامه ارائه می گردد.

 

  • 4-2- ویژگی عمومی بافت های فرسوده

 

الف) عمر ابنیه: ساختمان های موجود در اینگونه بافت ها عمدتا‌ قدیمی می باشد و فقدان استانداردهای لازم، از ظاهر ساختمان قابل تشخیص است. ابنیه این بافت ها عمدتا تحمل مقاومت در مقابل زلزله ای با شدت متوسط را ندارد.

 

ب) دانه بندی و تعداد طبقات: ابنیه مسكونی واقع در اینگونه بافت ها عمدتا ریزدانه بوده و اكثر آنها یك یا دو طبقه هستند.

 

ج) نوع مصالح: مصالح بكار رفته در اینگونه بافت ها عمدتا از انواع خشتی، آجر و چوب و یا آجر و آهن بدون رعایت اتصالات افقی و عمودی می باشد.

 

د) وضعیت دسترسی ها: بافت های فرسوده كه عمدتا بدون طرح قبلی ایجاد شده اند عمدتا از ساختاری نامنظم برخوردارند و دسترسی های موجود درآنها عمدتا پیاده می باشد به گونه ای كه اكثر معابر آن بن بست یا با عرض كمتر از 6 متر بوده و ضریب نقوذناپذیری در آنها كمتر از 30/0 است. مساحت عرصه ابنیه واقع شده دراین بافت ها عمدتا كمتر از 200 متر مربع می باشد.

 

ه) وضعیت خدمات و زیر ساخت های شهری: بافت های فرسوده به لحاظ برخورداری از خدمات، زیرساخت ها و فضاهای باز، سبز و عمومی دچار كمبودهای جدی‌اند.

 

و) شاخص های كیفی: مساله جمعیت پذیری بافت ها، حریم گسل ها، مسیر قنات ها و رود دره ها و بافت های روستایی درون شهری و ... از دیگر مسائلی هستند كه در تعیین بافت های فرسوده موثر می باشند.

 

  • 4-3- شاخص های شناسایی بافت های فرسوده و آسیب پذیر

بافت های آسیب پذیر بر اساس بلوك آسیب پذیر تعریف شده و بلوك آسیب پذیر بلوكی است كه حداقل یكی از شرایط سه گانه زیر را داشته باشد.

 

الف) بلوكی كه دارای حداقل 50 درصد بناهای فرسوده نامناسب به لحاظ زیستی و سكونتی یا آسیب پذیر باشد، بناهای فرسوده یا آسیب پذیر حداقل یكی از شرایط دوگانه زیر را باید داشته باشد.

1- بنایی كه فاقد سیستم سازه ای باشد(سازه بتونی، فولادی یا شناژهای تحتانی، قائم و فوقانی) به تشخیص كارشناس رسمی ساختمان.

2- بنایی كه دراجرای آن مفاد آیین نامه 2800 رعایت نشده باشد یا قابلیت انطباق با آیین نامه مذكور را نداشته باشد.

ب) بلوكی كه حداقل 50 درصد املاك آن مساحتی كمتر از دویست متر مربع را داشته باشد.

ج) بلوكی كه حداقل 50 درصد عرض معابر آن (قبل از اصلاحی) بن بست و یا با عرض كمتر از 6 متر باشد یا ضریب نفوذناپذیری آن كمتر از 30/0 باشد.

  

  • 4-4- مدیریت بحران و بافت های فرسوده شهری

با این توصیف كلان از چارچوب های حاكم بر مدیریت بحران و مفاهیم بافت های فرسوده شهری می توان اذعان نمود كه در فضاهای شهری استقرار سیستم یكپارچه مدیریت بحران نیازمند نگاه سیستمی است. برخی از فضاهای شهری نیز نیازمند توجه خاص و ویژه در پهنه شهر می باشند. یكی از این مناطق، بافت های فرسوده شهرهاست كه برنامه ریزی دقیق و حساب شده ای را برای تامین ایمنی این بافت ها طلب می نماید. كارایی و پویایی سیستم مدیریت بحران و ارائه خدمات ایمنی و امداد به شهروندان ساكن در این بافت ها نیز شرایط خاصی را طلب می نماید. برای مقابله با حوادث غیر مترقبه در شهرها توجه به شرایط نیز راهگشا خواهد بود:

 

1- وضعیت استقرار كاربری های شهری به واسطه مطلوبیت و سازگاری كاربری ها با یكدیگر

2- شرایط استقرار و وضعیت تاسیسات حیاتی و زیر ساخت های شهری اعم از شبكه های آب، برق، گاز، ارتباطات

3- نحوه دسترسی به بافت های شهری و شبكه ارتباطی شهر به لحاظ سلسله مراتب و قابلیت اطمینان و جایگزینی آنها در هنگام بروز بحران

4- تراكم و وضعیت بافت های شهری به لحاظ نفوذپذیری و عمر بناها و تاسیسات موجود.

بافت های فرسوده شهری نیز به دلیل دارا بودن شرایط ویژه دارای آسیب پذیری بالایی می باشند. پتانسیل و ارزیابی خطر حاكم در این بافت ها نشان می دهد كه در زمینه مدیریت بحران و مقابله با حوادث احتمالی به دلیل شرایط زیر توجه به این بافت ها ضرورت بیشتری می یابد.

 

- از منظر شهرسازی و فنی و مهندسی

 

  • استفاده از مصالح غیر استاندارد و كم دوام
  • بالا بودن عمر بناها و تاسیسات واقع در محدوده این بافت ها
  • پایین بودن سطح رعایت اصول و ضوابط فنی و مهندسی در ساخت و سازهای واقع در محدوده بافت های فرسوده
  • باریك بودن عرض معابر و شبكه های دسترسی در بافت های فرسوده و ایجاد مساله در امر امداد و نجات
  • عدم وجود تاسیسات پایه شهری از جمله شبكه های اطفاء حریق و امداد و نجات در بافت های فرسوده شهری
  • فرسودگی تاسیسات زیربنایی و پایه موجود در این بافت ها
  • وضعیت ویژه طراحی شهری این بافت ها
  • فشردگی بافت و كوچك بودن مساحت پلاك های موجود
  • بالا بودن تراكم شهری و ساختمانی در محدوده بافت ها

 

- از منظر اقتصادی

 

  • ارزش پایین زمین و ساختمان به نسبت سایر فضاهای شهری
  • استقرار افراد با طبقه درآمدی پایین تر در محدوه این بافت ها
  •  كمبود سرمایه گذاری های زیرساختی و تمایل به انجام آن در محدوه این بافت ها

 

- از منظر اجتماعی

 

  • وضعیت فرهنگی اقشار اجتماعی ساكن در بافت های فرسوده(سطح تحصیلات، میزان باسوادی و ...)

با این شرایط در زمینه مدیریت بحران در بافت های فرسوده ابتدا می بایست نگاه و دیدگاه كلان به این موضوع در بافت های فرسوده را طراحی و تعریف نمود كه حسب شرایط و دیدگاه های علمی موجود بیش از اینكه به مدیریت بحران با نگاه پس از بحران در این بافت ها نگاه كرد ضرورت دارد نگاه مدیریت ریسك و پیش اندیشانه و قبل از بحران به آن داشت. موضوعی كه در سوابق مدیریت بحران در ایران تاكنون كمتر به آن پرداخته شده و اخیرا در برنامه های چهارم و پنجم توسعه و برنامه های دولت مورد اقبال قرار گرفته است.

در همین چارچوب در بافت های فرسوده شهری ابتدا ارزیابی خطر حاكم در این بافت ها ضرورت می یابد. استراتژی كاهش خطر در محدوده بافت های فرسوده در قالب بررسی ماتریسی شرایط زیر امكان پذیر می باشد كه اجرای آن نیازمند بررسی دقیق و علمی با استفاده از تخصص های مختلف می باشد:

 

  1. ارزیابی و ترسیم نقشه مخاطرات
  2. شناسایی اجزای در معرض خطر
  3. تعیین اثرات احتمالی خطر
  4. تعیین توانایی های مطلوب در زمینه پاسخ به بحران
  5. تعیین اولویت های برنامه كاهش خطر

 

در بررسی میزان آسیب پذیری بافت های فرسوده شهری، مراحل شناختی آن می تواند بر اساس روش New Hanover County  انجام گیرد كه گام های آن به شرح زیر می باشد.

 

گام اول

شناخت مخاطرات                                   Hazard identification

گام دوم

تحلیل مخاطرات                                            Hazard analysis

گام سوم

تحلیل كالبدی                                          Physical  Analysis

گام چهارم

تحلیل امكانات و تاسیسات                 Critical facilities Analysis

گام پنجم

تحلیل اجتماعی                                             Social Analysis

گام ششم

تحلیل اقتصادی                                        Economic Analysis

گام هفتم

تحلیل زیست محیطی                         Environmental Analysis

گام هشتم

تحلیل نهایی                                                    Final Analysis

 

 

5- قوانین و مقررات مدیریت بحران در بافت های فرسوده شهری

در قوانین و مقررات بالادست كشور به موضوع مدیریت بحران در بافت های فرسوده توجه جدی شده است كه احصاء آنها  ترسیم كننده چشم‎انداز و نگاه استراتژیك به این موضوع در بافت های فرسوده شهری می باشد. از جمله این قوانین، مقررات و سیاست های تصویب شده می توان به اجمال به موارد زیر اشاره كرد:

1- سیاست های كلی نظام در خصوص «پیشگیری و كاهش خطرات ناشی از سوانح طبیعی و حوادث غیر مترقبه» كه در تاریخ 15/12/1383 تصویب و 25/9/1384 ابلاغ گردید و مطابق وظایف و برنامه های مجمع تشخیص مصلحت نظام و با هدف استفاده از تمامی پتانسیل های موجود در كشور برای مقابله با حوادث احتمالی و پیش اندیشی برنامه ها و اقدامات لازم در این زمینه در قالب بند 2ـ 7 ایمن‌سازی و بهسازی لرزه‌ای ساختمان‌های دولتی، عمومی و مهم، شریان‌های حیاتی و تاسیسات زیر‌بنایی و باز‌سازی و بهسازی بافت‌های فرسوده حداكثر تا مدت 10 سال مد نظر قرار گرفته است.

2- قانون تشكیل سازمان مدیریت بحران كشور مصوب سال 1387در بند 8 ماده 8 این قانون با مضمون  هماهنگی و نظارت در زمینه ایجاد و گسترش سیستم های موثر پیشگیری، مقاوم‌سازی و بهسازی لرزه‌ای ساختمان ها، زیرساخت ها و ابنیه و شریان های حیاتی و مهم و بازسازی و بهسازی بافت های فرسوده، روش های اتكائی و جبرانی خسارت نظیر انواع بیمه‌ها، حمایت های مالی و سازوكارهای تشویقی، تسهیلات ویژه و صندوق های حمایتی با همكاری دستگاه های ذی‌ربط مورد توجه قرار گرفته است.

3- طرح جامع امداد و نجات كشور مصوب 1382 مستند به ماده 44 قانون برنامه سوم توسعه كشور

4- قانون برنامه چهارم توسعه كشور مواد 30 و 31؛ در ماده 30 و در قالب بخش عمران شهری و روستایی استحكام بخشی ساخت و سازها را به عنوان یك هدف مطرح و دولت را موظف به اقداماتی نموده است. از جمله نوسازی و بازسازی بافت های قدیمی شهرها و روستاها و مقاوم سازی ابنیه موجود

5- برنامه پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران 1394-1390ماده171 بر احصاء مناطق ویژه نیازمند بهسازی و نوسازی در بافت های فرسوده و دسته‌بندی طرح های واقع در این مناطق تاكید دارد. همچنین این سیاست در قالب بند ه ماده 194 به صورت  بهسازی، نوسازی، بازسازی و ایمن‌سازی ساختار کالبدی محیط و مسکن روسـتایی مبتـنی بر الگوی معماری اسـلامی ـ ایرانی با مـشارکت مـردم، دولـت و نهادهای عمومی مد نظر قرار گرفته است.

 

6- نتیجه گیری

در برنامه ریزی و تعریف استراتژی كلان برای مدیریت بحران در بافت های فرسوده شهری به دو موضوع الزامات مدیریت بحران شامل سازماندهی، برنامه ریزی، استفاده بهینه از منابع، مهارت های تخصصی و نیازهای آموزشی و كسب آمادگی و همچنین اجزاء سیستم مدیریت بحران شامل آمادگی، پیشگیری، كاهش اثرات، مقابله(امداد و نجات) و بازتوانی بازسازی می بایست توجه شود كه كاربست آن می تواند مبنای تعریف راهكارهای میان مدت در زمینه مدیریت بحران در بافت های فرسوده باشد: هدف از طرح این موضوع ارائه یك طرح كلی از نیازهای عمده و اساسی در راستای مقابله با بحران می باشد كه سیستم مدیریت بحران باید خود را به آنها تجهیز نماید تا بتوان سیستمی كارآمد برای مقابله با حوادث احتمالی در بافتهای فرسوده و نامقاوم شهری ایجاد نمود. نمودار زیر روابط بین عناصر و الزامات مدیریت بحران در بافت های فرسوده شهری را نشان می دهد كه كاربست این روابط می تواند منجر به تدوین برنامه ها و سازماندهی نیروها و امكانات مختلف گردد.

 

 

 

شکل 2- روابط بین عناصر و الزامات مدیریت بحران در بافت های فرسوده شهری

 

 

رویكرد غالب در تدوین این روابط نگاه مدیریت ریسك و قبل از بحران خواهد بود تا هدف كاهش اثرات ناشی از بروز حوادث احتمالی در ابعاد تلفات انسانی و خسارات اقتصادی محقق گردد و می توان انتظار داشت كه سیستم مدیریت بحران در بافت فرسوده در قالب عناصر و الزامات، منجر به تدوین برنامه های عملیاتی با توجه به شرایط بافت فرسوده گردد. این برنامه ها می تواند در قالب محورهای زیر تدوین و ملاك عمل مدیران بحران و مدیران شهری به ویژه در شهرهای بزرگ و دارای خطرپذیری بالا گردد:

 

  • · برنامه آمادگی در برابر بحران
  • · برنامه كاهش اثرات و پیشگیری
  • · برنامه پاسخ و واكنش در برابر بحران
  • · برنامه بازسازی و بازتوانی

 

قطعا تعریف این برنامه ها نیازمند تدوین اصولی است كه خطوط راهبردی و چگونگی اجرای ان را نشان می دهد.

 

منابع:

  1. عبدالهی، مجید (1383)؛ مدیریت بحران در نواحی شهری، انتشارات سازمان شهرداری های کشور، چاپ سوم.
  2. ناطقی الهی، فریبرز(1378)؛ مدیریت بحران زمین لرزه در ایران، پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله، چاپ اول، تهران.

3- Overview of Disaster Management(1992),Undp,2Edition

 

خبرنامه

اطلاعات تماسی

تلفن : ۰۲۱۲۲۹۲۴۹۸۷

ایمیل :‌ info [@] safetymmesage [dot] com

درباره پیام ایمنی

فعاليت سايت پیام ایمنی از سال 1382 همزمان با انتشار نشریه پیام ایمنی آغاز گرديد. هدف ما از طراحی اين سايت، ايجاد مرجعی کامل و كارآمد از موضوعات ایمنی، بهداشت، محیط‏ زیست و آتش‏ نشانی، به منظور رفع نياز محققين و علاقمندان در كشور است.


طراحی سایت و طراحی گرافیک توسط استودیو طراحی حاشیه