تسهیلات اضطراری و امدادی درحمل ونقل جاده‌ای

مهرداد اله قلی‌زاده آذری

 

چكیده :

حمل و نقل به‌عنوان هویتی مستقل درحوزه‌های علوم مهندسی و علوم اجتماعی مطرح می‌باشد. گرچه از تولد این پدیده بیش از یك قرن نمی‌گذرد، اما پیامدهای گوناگون مثبت ومنفی آن بسیار فراگیر است و آثارنامطلوب آن بر زندگی بشر به صورت‌های مختلف، اعم از اتلاف وقت، آلودگی محیط زیست، هدر رفتن منابع مالی واقتصادی و تصادفات منجر به جرح وفوت دیده می‌شود. افزایش روز افزون تعداد تصادفات و به‌خصوص تصادفات جاده‌ای كه به علت شدت بالای تصادف، ضایعات جانی آن بار سنگینی برجامعه بشری تحمیل می‌كند، لزوم توجه به استقرار مناسب تسهیلات اضطراری درجاده‌ها را اجتناب ناپذیر می‌نماید. این مقاله به بررسی انواع تسهیلات اضطراری وامدادرسانی درجاده‌ها می‌پردازد و ویژگی‌های هر یك از آنها را مورد تحلیل قرار می‌دهد.

 

1- مقدمه

تصادفات و تلفات انسانی از جمله عوارض ناخوشایند حمل ونقل به‌شمار می‌روند. هزینه‌های گزاف اجتماعی- اقتصادی تصادفات جاده‌ای و آثاركوبنده فیزیكی و روانی آن روی افراد و جوامع، این روزها یكی ازمهمترین موضوعات تحقیقات علمی است. این اهمیت برای كشورهای در حال توسعه چندین باربیشتر است. زیرا تعداد تصادفات جاده‌ای دركشورهای مزبور درحال افزایش می‌باشد بوده و هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم آن نیز در مقایسه با كشورهای توسعه یافته بیشتراست.

آمار و ارقام حاكی از آن است كه متاسفانه در ایران تصادفات از نرخ رشد تقریبا 10 درصدی برخوردار است. این درحالی است كه برخی شاخص‌ها مانند تعداد فوتی‌ها به ازای ده هزار وسیله نقلیه موجود دركشور تقریبا 15 برابر كشورهای توسعه یافته است.

براساس آمار سال 1381، به علت نامناسب بودن وضعیت جاده‌ها دركشور، در هر 20 دقیقه شاهد یك سانحه رانندگی منجر به فوت بوده‌ایم. درسال 1380 در هر 24 دقیقه یك حادثه رانندگی منجر به فوت رخ داده است. باتوجه به آمار فوق، یكی از عوامل افزایش تلفات حوادث جاده‌ای پس از وقوع تصادف، ضعف امدادرسانی و كمبود وسایل امداد ونجات است، لذا توجه به استقرار مناسب تسهیلات اضطراری (چه از لحاظ مكان و چه ازلحاظ سطح تسهیلات ) می‌تواند تا حدود زیادی سبب كاهش تلفات انسانی گردد. دراین مقاله ضمن بررسی انواع تسهیلات اضطراری و امدادرسانی در جاده‌ها، ویژگی‌های تسهیلات اضطراری وامدادی استاتیك و دینامیك مورد تحلیل قرار می‌گیرد. ابتدا قبل از بحث درباره ویژگی‌های تسهیلات اضطراری لازم است مفهوم وضعیت اضطراری و فرآیند مدیریت اضطراری تشریح شود كه در ادامه به آن می‌پردازیم.

 

2- وضعیت اضطراری

یك وضعیت اضطراری هر رویداد و اتفاق برنامه‌ریزی نشده است كه می‌تواند افراد، ‌اموال یا محیط را در معرض خطر قرار دهد یا به عبارتی سبب آسیب فیزیكی، محیطی یا مالی شود. واضح است كه رویدادهای متعددی از قبیل آتش‌سوزی، سیل، ‌طوفان، گردباد، زمین‌لرزه، انفجار، آشوب‌های داخلی وغیره را می‌توان وضعیت اضطراری نامید؛ و لیكن یكی از رویدادهای مهمی كه می‌تواند جنبه اضطراری بخودگیرد، تصادفات در شبكه حمل ونقل است .

مدیریت اضطراری فرآیندی است كه درجهت آرام كردن، پاسخ دادن و بهبود یك وضعیت اضطراری به‌كار گرفته می‌شود. با توجه به نقش تسهیلات اضطراری در اجرای مناسب فرآیند مدیریت اضطراری،‌ مراحل این فرآیند در ادامه مورد بررسی قرار می‌گیرد.

 

3- مراحل فرآیند مدیریت اضطراری

مراحل اصلی فرآیند مدیریت اضطراری می‌تواند شامل موارد زیر باشد :

  • كاهش عوامل بروز وضعیت اضطراری
  • آمادگی
  • عكس‌العمل
  • بازسازی

كاهش عوامل بروز وضعیت اضطراری چنین تعریف می‌شود: «فعالیت مداومی كه احتمال رویارویی مردم و اموال را با سوانح مختلف و آثار آنها در بلند مدت كاهش می‌دهد یا از بین می‌برد». به عبارت دیگر كاهش عوامل بروز، راهی برای كمتر كردن اثرات پیشامدها بر افراد و دارایی‌هایشان می‌باشد. به عنوان مثال در شبكه‌های حمل ونقل، ‌اصلاح هندسی راه‌ها و جاده‌های كشور (از جمله حذف یا اصلاح پیچ‌ها یا تقاطع‌های خطرناك) می‌تواند به‌عنوان یكی از راهكارهای كاهش تصادفات مطرح باشد.

آمادگی در فرآیند مدیریت اضطراری عبارت است از آماده شدن برای اتفاق، قبل از آنكه رخ دهد. این عامل راه حلی مفید در مدیریت اضطراری است كه در آن بروز عكس‌العمل‌های سریع، بسیار حایز اهمیت است. بعضی از تسهیلات اضطراری مانند بیمارستان‌ها، آمادگی اتومبیل‌ها و هلیكوپترهای اورژانس می‌توانند با عكس‌العمل‌های به موقع درمواقع لازم، باعث نجات جان انسان‌ها شوند.

عكس‌العمل نیز شامل پاسخ دادن به یك موقعیت اضطراری است. واضح است كه افراد آموزش دیده و مجهز به تجهیزات لازم، برای عكس‌العمل به‌موقع و مواجحه با موقعیت‌های اضطراری لازم می‌باشد.

بازسازی در فرآیند مدیریت اضطراری به معنی برگشت به حالت عادی، نجات مصدومین و از سرگیری شرایط عادی است.

بدیهی است كه استفاده از تسهیلات اضطراری مناسب، به‌خصوص درمراحل آمادگی و عكس‌العمل، نقش مهمی درنجات جان مصدومین ایفا می‌كند.

 

4- انواع تسهیلات اضطراری و امدادرسانی درجاده‌ها

بطوركلی تسهیلات اضطراری و امدادرسانی در جاده‌ها به سه دسته عمده تقسیم می‌شوند كه عبارتند از: تسهیلات اضطراری و امداد رسانی فنی، تسهیلات اضطراری و امدادرسانی پزشكی و تسهیلات اضطراری وامداد و نجات كه هر كدام بطور جداگانه مورد بررسی قرار می‌گیرند.

 

  • تسهیلات اضطراری و امدادرسانی فنی

این تسهیلات و امدادرسانی مربوط به خدماتی می‌شود كه به نقص فنی خودروها در جاده‌ها می‌پردازد. خودروها ممكن است بنا به دلایل مختلف فنی (اشكال در سیستم قسمت‌های مختلف موتور، گیربكس، ‌دینام،كویل، دلكو و ...) دچارمشكل شده و ناچار به توقف در سطح جاده‌ها شوند. دراین حالت وجود یك سیستم امدادرسانی فنی كه بتواند كلیه شبكه راه‌ها را پوشش دهد می‌تواند به موقع خدمات لازم را برای رفع نقص فنی بوجود آمده ارایه دهد.

امدادرسانی فنی دركشورهای پیشرفته و به‌خصوص اروپا و آمریكا بطور جدی مورد توجه می‌باشد و گروه‌های آنها ضمن پوشش دادن كلیه جاده‌ها، خدمات لازم را به دارندگان اتومبیل ارایه می‌دهند. متاسفانه در ایران به این مقوله هیچگونه توجهی نشده است و معمولا افرادی كه بنا به دلایل فنی وخرابی اتومبیل ناچار به توقف در جاده‌ها می‌شوند، دچار سردرگمی می‌شوند و خود ناچار هستندكه به هرشكل ممكن نسبت به رفع عیب اقدام نمایند. درحال حاضر، تنها بعضی از شركت‌های خودروسازی دركشور اقدام به امدادرسانی فنی برای دارندگان اتومبیل‌های شركت‌های خود در راه‌ها و جاده‌های كشور و آن هم به صورت محدود نموده‌اند كه قاعدتا نمی‌تواند كلیه شبكه راه‌ها را پوشش دهد.

 

  • تسهیلات اضطراری و امداد رسانی پزشكی

این‌گونه تسهیلات، تسهیلاتی هستند كه درهنگام بروز حادثه و تصادف برای نجات جان انسان‌ها بكار می‌روند. درواقع پس ازتصادفات، اولین مساله‌ای كه حایز اهمیت است، نجات جان مصدومین حادثه است. استقرار یك سیستم تسهیلات اضطراری پزشكی مناسب كه بتواند به سرعت و در حداقل زمان امدادرسانی لازم را انجام دهد، می‌تواند مانع مرگ اكثر مصدومینی شود كه بعد از تصادف جان خود را از دست می‌دهند. از جمله این تسهیلات می‌توان به بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، كمپ‌های امداد، آمبولانس‌ها و هلیكوپترهای نجات اشاره كرد.

باتوجه به گستردگی شبكه راه‌های ارتباطی كشور و توسعه و گسترش این راه‌ها طی 20 سال گذشته و بنا به وجود مشكلات خاص كشور از جمله تولید سالانه یك میلیون دستگاه خودرو كه مستقیما وارد شبكه حمل و نقل می‌شوند، بدون آنكه حتی یك دستگاه خودروی فرسوده از رده خارج شود؛ متاسفانه به خدمات امدادرسانی و ایمنی جاده‌ها در هیچ یك از طرح‌های توسعه توجهی نشده است. این امر منجر به مرگ تعداد زیادی از هموطنان و از كارافتادگی افراد در تصادفات جاده‌ای، به‌دلیل نبود عوامل و امكانات موثر درامر امداد و نجات پزشكی و  حضور سودمند اینگونه عوامل در لحظات حساس وحیاتی شده است. لذا توجه به امداد و نجات پزشكی درجاده‌ها كه متولی آن وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكی وسازمان اورژانس كشور می‌باشد، یكی ازچالش‌های مهمی است كه در صنعت حمل ونقل كشور باید به‌طور به آن پرداخت.

 

  • تسهیلات اضطراری و امداد ونجات

پس از تصادف، یكی از مسایل مهمی كه ممكن است پیش آید گرفتار شدن افراد مصدوم در خودروهای آسیب دیده و یا سقوط خودروها به دره، سقوط از روی پل و ... است؛ به‌طوری كه خارج نمودن مصدومین و یا احتمالا كشته شدگان به‌راحتی امكان‌پذیر نمی‌باشد. تسهیلات اضطراری امداد و نجات یا تجهیزات امدادی، به پایگاه‌ها و تجهیزاتی اطلاق می‌شود كه هدف آن امدادرسانی به وسایل نقلیه آسیب‌دیده مانند بیرون كشیدن از دره، برش در سطح بدنه خودرو، حركت دادن آنها و غیره می‌باشد. این پایگاه‌ها عملیات نجات، دستیابی و رهاسازی مصدومین حوادث جاده‌ای درسطح و عمق را به عهده دارند. بدیهی است كه پایگاه‌های امداد ونجات كه متولی آن دركشور هلال احمر می‌باشد، باید با مراكز امدادرسانی پزشكی بصورت هماهنگ عمل نمایند تا بتوانند در حداقل زمان نسبت به نجات جان مصدومین اقدام نمایند.

 

5- تسهیلات اضطراری و امدادی استاتیك درجاده‌ها

تسهیلات اضطراری استاتیك تسهیلاتی هستند كه بطور ثابت درجاده‌ها مستقر هستند. این تسهیلات از سطح ابتدایی تا سطح پیشرفته، می‌توانند به ارایه خدمات به مصدومین حوادث و تصادفات بپردازند. در ذیل عمده‌ترین این تسهیلات مورد بررسی قرار می‌گیرند.

 

  • بیمارستان‌های امدادی

این نوع بیمارستان‌ها، كاملترین نوع مراكز امدادی می‌باشند و معمولا در راه‌هایی كه علاوه بر حجم ترافیك سنگین دارای تعداد تصادفات زیاد هستند، می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند. این مراكز به صورت بیمارستان كاملی هستند كه قادر است كلیه امور درمانی را به عهده گیرد. به ازای هر چهار دستگاه آمبولانس فعال، یك آمبولانس پشتیبان در این مراكز پیشنهاد می‌گردد و پرسنل آن نیز بر اساس پرسنل پیشنهادی در مراكز اورژانس شهری تعریف می‌گردد. بدیهی است كه سطح سرویس دهی این مراكز در سطح پیشرفته است و با توجه به وسعت منطقه‌ای كه این نوع مراكز پوشش می‌دهند، ممكن است از امداد هوایی نیز جهت انتقال به این نوع مراكز استفاده شود. به این منظور تامین سایت پروازی نیز در این نوع مراكزالزامی است. از جمله پایگاه‌های امدادرسانی كه ممكن است در داخل بیمارستان‌ها برای كمك به مصدومین تصادفات ایجاد شود، ‌پایگاه‌های شهری – جاده‌ای است كه در ادامه به ویژگی‌های آن پرداخته می‌شود.

 

 

  • پایگاههای شهری جاده‌ای

در تمامی شهرستان‌ها (با جمعیت شهری كمتر از 250 هزار نفر در پایان برنامه سوم توسعه در ایران) و شهرهایی كه جمعیت شهری آنها بیش از 50 هزار نفر است یا درجاده‌هایی با مسافت 50 كیلومتر از مركز شهرستان فاصله دارند، یك پایگاه شهری – جاده‌ای تعریف می‌گردد. برای هر شهرستان تا جمعیت شهری 70 هزار نفر یك آمبولانس فعال و یك دستگاه آمبولانس پشتیبانی و به ازای هر 70 هزار نفر بعدی یك آمبولانس فعال دیگر اضافه می‌شود.

این پایگاه‌ها باید در داخل بیمارستان‌ها باشند و فضای مستقلی تعریف نگردیده است. آمبولانس این نوع پایگاه‌ها از نوع B می‌باشد.

نیروی انسانی مورد نیاز پایگاه‌های شهری – جاده‌ای به قرار زیر تعریف می‌شود:

به ازای هر آمبولانس فعال، 10 نفر نیروی انسانی شامل 5 نفركارشناس فوریت‌ها و 5 نفركاردان فوریت‌ها، پیشنهاد می‌شود. مسوول اورژانس بیمارستان، مسوول پایگاه نیز می‌باشد.

به‌دلیل واقع شدن در داخل بیمارستان و نیز تعداد نسبتا كم ماموریت‌ها، نیروی انسانی و اپراتور جداگانه تعریف نگردیده و اپراتور بیمارستان این وظیفه را نیز بر عهده دارد.

همچنین آمبولانس پشتیبانی كه برای آن نیروی انسانی تكنسین و كارشناس فوریت‌ها تعریف نگردیده، می‌تواند با نیروی بیمارستان و یا اضافه كاری تكنسین‌ها جهت انتقال بین شهری، فعالیت نماید.

 

  • درمانگاه‌های امدادی

این نوع مراكز برای راه‌هایی تعریف می‌شوند كه دارای حجم ترافیك و تعداد تصادفات متوسطی هستند. این مراكز از بیمارستان‌ها كوچكتر هستند و قادر به ارایه خدمات درمانی كامل به مصدومین نمی‌باشند و تنها می‌توانند تعداد بیشتری مصدوم را پذیرش نمایند و با شروع فعالیت‌های درمانی بر روی آنها و با تشخیص نوع نیازهای مصدومین، آنها را به مراكز پیشرفته تر اعزام نمایند. البته در بعضی از راه‌ها این مراكز می‌توانند همان درمانگاه‌های موجود در شهرستان‌ها باشند؛ به این صورت كه بخش اورژانس آن به این امر اختصاص یابد. نیروی انسانی مورد نیاز این مراكز به ازای هر  آمبولانس، ده نفر متشكل از 5 نفركارشناس فوریت‌ها و 5 نفركاردان فوریت‌ها می‌باشد و تعداد آمبولانس موردنیاز، دوآمبولانس و یك آمبولانس پشتیبان می‌باشد.

از جلمه پایگاه‌های امدادرسانی كه ممكن است در داخل درمانگاه‌ها و مراكز بهداشتی درمانی برای كمك به مصدومین تصادفات ایجاد شود، ‌پایگاه‌های بین جاده‌ای است كه در ادامه به آنها اشاره شده است.

 

  • پایگاه‌های بین جاده‌ای

این پایگاه‌ها در فاصله 30 كیلومتری محورهای اصلی شهرهای بزرگ و یا به فاصله حدود 50 كیلومتر از هم، در محورهای اصلی احداث می‌شوند. پایگاه‌ها می‌توانند دردرمانگاه‌ها یا مراكز بهداشتی درمانی، مجتمع‌های خدماتی- رفاهی، راهدارخانه‌ها، پایگاه‌های هلال احمر و پلیس راه استقرار یابند و یابه‌صورت مستقل احداث شوند.

این پایگاه‌ها دارای یك دستگاه آمبولانس فعال از نوع B می‌باشند و به ازای هر 4 آمبولانس فعال یك دستگاه آمبولانس پشتیبانی اختصاص می‌یابد.

نیروی انسانی مورد نیاز برای هر پایگاه، 5 نفركارشناس فوریت‌ها و 5 نفر تكنسین آموزش دیده می‌باشد . به ازای هر پایگاه نیز، ‌5 اپراتور مورد نیاز است .

 

  • كمپ‌های امدادی

این نوع مراكز كه ابتدایی‌ترین نوع مراكز امدادرسانی می‌باشند، در راه‌هایی كه حجم ترافیك و آمار تصادفات آنها كم است، پیشنهاد می‌گردد. این مراكز با آماده نگه‌داشتن یك و یا حداكثر دو آمبولانس از نوع A یا B در كمپ‌های مشخص و یا درصورت امكان درمراكز پلیس راه استقرار می‌یابند.

علاوه بر آمبولانس، لازم است كمك‌های اولیه نیز برای این كمپ‌ها در نظرگرفته شود. به‌عبارت ساده‌تر می‌توان این مراكز را مشابه پایگاه‌های بین‌جاده‌ای تعریف شده از طرف سازمان اورژانس تلقی نمود. نیروی انسانی مورد نیاز در این مراكز نیز 5 نفر می‌باشد. اكیپ قادر است پس از حضور در محل حادثه و رساندن كمك‌های اولیه به مجروحین حوادث، مصدومین را برای انجام درمان‌های بعدی به بیمارستان‌های مجهزتر اعزام نماید. لازم به ذكر است این نوع مراكز می‌توانند برحسب حجم ترافیك فصلی موجود در منطقه به فعالیت بپردازند و با رفع نیاز ازمنطقه، ‌این مراكز نیز جمع‌آوری شوند.

 

6- تسهیلات اضطراری و امدادی دینامیك در جاده‌ها

باتوجه به كاربری ویژه و حساسیت وسایل نقلیه امدادی و تسهیلات اضطراری دینامیك، باید طراحی خاص برای آنها در نظر گرفته شود. در این بخش به چند نمونه از آنها پرداخته می‌شود.

 

  • هلیكوپتر نجات

پس ازاندیشیدن تمهیدات لازم جهت جلوگیری از بروز مجدد حادثه، مهمترین هدف كمك‌رسانی به مصدومین است. یكی ازپارامترهای اساسی این امر، زمان می‌باشد. چرا كه در حوادث منجر به جرح، عموما ترافیك قبل ازمحل وقوع حادثه، سنگین می‌گردد و نیز به دلیل اینكه صحنه این حوادث به دلیل مسایل پلیسی و حقوقی نبایستی تغییر یابد، عموما در سوانح رانندگی شاهد ترافیك سنگین می‌باشیم. این ترافیك سنگین مانع از رسیدن به موقع گروه‌های امدادی و همچنین پلیس به محل وقوع حادثه می‌شود. با این استدلال، فكر استفاده از مسیر غیرزمینی حایز اهمیت می‌باشد. استفاده از مسیرهای هوایی برای این منظور دارای محدودیت‌های زیر است :

- هزینه سنگین حمل ونقل هوایی

- نیاز به مكان‌های وسیع جهت نشست و برخاست هلیكوپتر.

جهت رفع این دو معضل، استفاده از هلیكوپترهای امداد پیشنهاد می‌شود. زیرا به دلیل كوچك بودن، قابلیت نشست و برخاست در مساحت‌های كم را داراست به دلیل پرواز عمودی، نیاز به باندهای پروازی ندارد. برای اینكه این هلیكوپترها در اماكن عمومی قابلیت استفاده یابند، ‌همواره سعی شده تا كوچكتر گردند. هرچند كه این كوچك شدن قدرت مانور را بالا می‌برد، اما مشكل كمبود جا برای سرنشین و ظرفیت كم پذیرش بیمار را به همراه خواهد داشت. به همین دلیل راهكارهای بسیار زیادی دررابطه بانحوه حداكثر استفاده از هلیكوپترهای امداد ارایه شده است.

در یكی از این راهكارها پیشنهاد شده است كه قسمت درمانگاه هلیكوپتر در راستای طول هلیكوپتر به‌وسیله دو دیواره متقاطع تقسیم شود و كنار دیوارها، برانكاردها قرارگیرند. همچنین در سمت دیگر دیواره صندلی تعبیه شود و دیواره‌ها مجهز به وسایل پزشكی شوند. در سمت دیگر دیواره، صندلی و برانكار تاشو قرار گیرد كه در موارد ضروری از آنها استفاده شود. بنابراین هلیكوپتر باید از دو طرف درب داشته باشد. این درب‌ها از دو طرف به هنگام باز شدن نقش نردبان یا پله‌های خروج را نیز دارند.

 

  • آمبولانس

در برخی از موارد به ویژه در راه‌های صعب‌العبور و جاده‌های كوهستانی، امكان نشست و برخاست تجهیزات هوایی وجود ندارد. درهمین حال، مشكل ترافیك به دلیل كم تردد بودن اغلب این مسیرها نیز وجود ندارد. بنابراین استفاده از آمبولانس جهت كمك‌رسانی زمینی میسر و شاید اجتناب‌ناپذیر باشد. در این موارد یكی از مشكلات اساسی استفاده از آمبولانس، آسیب رسیدن بیشتر به مجروحین در حین انتقال به بیمارستان است. زیرا این راه‌ها اغلب از كیفیت خوبی برخوردار نیستند و همچنین آمبولانس همواره سعی دارد با حداكثر سرعت در این مسیرهای غالبا پر پیچ و خم حركت نماید. لذا طراحی مناسب كابین درمانی آمبولانس حایز اهمیت است تا بتواند شرایطی را برای هرچه كمتر آسیب دیدن مصدوم در حین نقل و انتقال فراهم آورد. پیشنهاد شده است تا در كنار تخت مصدوم ، دیواره‌ای نرم تعبیه گردد تا درصورت افتادن بیمار به طرفین، احتمال آسیب دیدن و یا تشدید خونریزی وی كمتر گردد.

آمبولانس‌ها براساس تجهیزات آنها می‌توانند متفاوت باشند و باید با توجه به شرایط مختلف از آمبولانس‌های مناسب استفاده كرد. مشخصات انواع آمبولانس‌ها براساس تجهیزات آنها به شرح زیر است :

1- آمبولانس نوع Aیا نوع 1 : در این نوع آمبولانس علاوه بر تجهیزات خدمات BLS ، تجهیزات لازم برای كنترل خونریزی خارجی، پانسمان، اسپلینت گردن و ستون فقرات واندام‌ها موجود می‌باشد.

2- آمبولانس نوع Bیا نوع 2 : در این نوع آمبولانس علاوه بر تجهیزات ذكر شده در مورد آمبولانس نوع A، تجهیزات لازم برای انتوباسیون راه هوایی، تزریق مایعات وریدی و امكانات لازم برای استفاده از شلوار شوك در نظر گرفته می‌شود.

3- آمبولانس نوع CD یا نوع 3 : علاوه برتجهیزات ذكر شده در موارد فوق، تجهیزات مورد استفاده در این نوع آمبولانس شامل وسایل لازم برای مانیتورینگ قلبی و دفیبریلاتور اتوماتیك تزریق داروهای وریدی می‌باشد (كه با هماهنگی پزشك مستقر در مركز ارتباطات مورد استفاده قرار می‌گیرند).

4- آمبولانس ویژه : در این نوع آمبولانس كلیه تجهیزات وامكانات مربوط به اقدامات پایه و پیشرفته وهمچنین تجهیزات لازم برای اقدامات اورژانس وجود دارد.

 

7- تجهیزات امدادی در تسهیلات اضطراری

وسایلی كه جهت امدادرسانی به وسایل نقلیه آسیب دیده (مانند بیرون كشیدن از دره، برش در سطح بدنه، و حركت دادن آنها و غیره) لازم می‌شود، تحت عنوان تجهیزات امدادی مطرح می‌باشند كه در ذیل به آنها اشاره می‌شود.

 

  • ابزار نجات مخصوص برش

از ابزار نجات می‌توان به هنگام تصادفات جهت ایجاد برش در وسایل نقلیه و خارج نمودن مجروحین استفاده نمود. این وسیله پرتابل كه با نیروی هیدرولیكی كار ‌می‌كند متشكل از بخش‌های زیر می‌باشد: یك تیغه جهت برش، یك موتور هیدرولیكی، ‌یك باتری كه با نیروی یك پمپ جریان هیدرولیكی كار ‌می‌كند و یك سری كنترل كننده كه جهت عملكردهای وسیله بكار می‌روند. این وسیله یكی از انواع وسایلی است كه جهت كمك‌رسانی در موقعیت‌هایی كه به عملكرد اورژانسی نیاز است، طراحی شده است. این وسیله در جایی كه لازم است بدنه اتومبیلی بریده و باز شود بكارمی‌رود. این گونه وسایل باید به حد كافی قابل حمل باشند تاحتی در مناطق دور و پرت نیز قابل استفاده باشند. علاوه بر این لازم است نیاز به نیروی برق شهر نداشته باشد. از آنجا كه ریخته شدن بنزین و گازوییل درمحوطه‌ای كه تصادف رخ داده است یك امر معمول می‌باشد، لذا این وسایل باید قادر باشند تا بدون ایجاد جرقه و یا گرما دهی، كار نمایند.

 

  • ابزار نجات مخصوص حركت وسیله نقلیه

این‌گونه ابزار نجات جهت بلندكردن وكشیدن وسایل نقلیه یعنی حركت در راستای عمودی و افقی به كار می‌روند.

كاربرد این ابزار در تصادفاتی كه یك وسیله نقلیه و یا چند وسیله نقلیه دچار تصادف شده‌اند و مجروحین  داخل وسیله نقلیه گیر افتاده‌‌اند، می‌باشد.

 

8- نتیجه گیری

گسترش روز افزون تكنولوژی حمل ونقل با وجود فواید اقتصادی و رفاهی و تاثیرآن دررشد و توسعه كشورها، دارای آثار نامطلوب، به‌خصوص تصادفات منجر به جرح وفوت می‌باشد كه ضایعات جانی و مالی ناشی از این تصادفات بار سنگینی بر جامعه بشری تحمیل می‌كند. بررسی‌ها و آمارهای موجود نشان می‌دهد كه یكی از عوامل افزایش تلفات حوادث جاده‌ای، ضعف امدادرسانی و كمبود وسایل امداد ونجات است. لذا شناخت صحیح تسهیلات اضطراری و ویژگی‌های آنها با توجه به نوع كاربردشان، می‌تواند در برنامه‌ریزی فر‌آیند مدیریت اضطراری نقش شایانی داشته باشد. این مقاله به بررسی انواع تسهیلات اضطراری و امدادرسانی در جاده‌ها پرداخته و ویژگی‌های هر یك ازآنها را مورد تحلیل قرار داده است. بدیهی است كه شناخت این تسهیلات می‌تواند نقش مهمی در برنامه‌ریزی، به منظور تعیین سطح تسهیلات در شبكه‌های حمل ونقل داشته باشد.

 

منابع :

1- اتكینز و مهندسین مشاور ترافیك ایران ؛ مطالعات ایمنی راه‌ها؛ جلد پنجم؛ دستور العمل سرویس كمك‌های اولیه، وزارت راه و ترابری ، تهران، 1376،

2- راهنماییی بین‌المللی ایمنی جاده‌ها؛ سازمان حمل و نقل پایانه‌ها، جلد چهارم ، دفتر ایمنی و ترافیك ،‌تهران ، 1387.

3- طرح احداث و تجهیز پایگاه امداد و نجات جاده‌ای؛ هلال احمر ایران ،سازمان امداد و نجات ،دی‌ماه 1381.

خبرنامه

اطلاعات تماسی

تلفن : ۰۲۱۲۲۹۲۴۹۸۷

ایمیل :‌ info [@] safetymmesage [dot] com

درباره پیام ایمنی

فعاليت سايت پیام ایمنی از سال 1382 همزمان با انتشار نشریه پیام ایمنی آغاز گرديد. هدف ما از طراحی اين سايت، ايجاد مرجعی کامل و كارآمد از موضوعات ایمنی، بهداشت، محیط‏ زیست و آتش‏ نشانی، به منظور رفع نياز محققين و علاقمندان در كشور است.


طراحی سایت و طراحی گرافیک توسط استودیو طراحی حاشیه