مدیریت بلایای طبیعی در ایالت کوئینزلند استرالیا

لادن کریمی صحنه سرایی

 

مقدمه

هرساله خطراتی مانند طوفان، سیل و آتش‌سوزی مراتع به قسمت‌هایی از «كوئینزلند» آسیب می‌رساند. گاهی این خسارات به اراضی خالی از سكنه وارد می‌شود و باعث آسیب جدی نمی‌شود.

سانحه می‌تواند مردم را مجروح یا هلاك كند، خانه‌ها را ویران كند و به ساختمان‌ها، خیابان‌ها، سیستم لوله‌كشی آب و خطوط انتقال برق و تلفن آسیب برساند. سانحه باعث خسارت فراوان به جامعه می‌شود و می‌تواند تاثیر بسیار طولانی داشته باشد.

اگر طوفان دریك شهر بزرگ ده خانه را ویران كند، ‌حادثه نگران كننده‌ای اتفاق افتاده است، ولی زندگی در شهر روال عادی خود را ادامه می‌دهد. ولی  اگر طوفان در یك اجتماع كوچك با 20 خانه اتفاق بیافتد و نیمی از خانه‌ها را خراب كند، در آن اجتماع سانحه بزرگی رخ داده است. بنابراین سوانح نه تنها با تعداد خرابی‌ها، بلكه به نسبت خسارتی كه در جامعه ایجاد می‌كنند، سنجیده می‌شوند.

برای پوشش سوانح زمانی كه موارد زیادی نیاز به بازسازی دارند مردم نیازمند كمك هستند، برخی از این خدمات لازم است كه از سوی سایر جوامع تامین شوند و گروهی از افراد مانند پلیس‌ها، آتش‌نشانان و مراکز بهداشتی و درمانی و سایر سازمان‌ها بیشترین فعالیت را دارند. كلیه این عوامل باید توسط سازمانی كه جامعه خود را بیشتر از دیگران می‌شناسند مدیریت شوند. اما گاهی این امر عملی نیست و به علت خسارت زیاد وارد بر جامعه، برای كنترل كلیه موارد كمك‌های خارجی ضروری است.

درایالت كوئینزلند مدیریت سوانح توسط «سازمان مدیریت عمران » صورت می‌گیرد. برنامه‌ریزان مدیریت بلایای طبیعی در كوئینزلند از مردم توقع دارند كه تا جایی كه امكان دارد خودشان در بهبود اوضاع كمك كنند و شوراها هم درحد توان خود به جامعه كمك می‌كنند. شوراها با دارابودن برنامه‌های مدیریت  سوانح كه در زمان برنامه‌ریزی پروژه‌های توسعه مشخص شده‌اند و معلوم می‌دارند كه سوانح را چگونه و با چه عواملی بهتر و ایمن‌تر می‌توان مدیریت كرد، به مردم كمك می‌كنند. دولت نیز زمانی كه توانایی شورا برای رفع بحران كافی نباشد به آنها كمك می‌كند. كمك‌های شوراها در زمان بحران شامل كالاهای ضروری اولیه( مانند غذاهای اصلی، لباس، دارو) و سرپناه است و ممكن است به پشتیبانی دولت نیاز داشته باشد.

كلیه شوراها در كوئینزلند در بخش‌های سوانح دسته‌بندی شده‌اند به گونه‌ای كه در شرایط بحرانی بتوانند آسان‌تر كمك دریافت كنند.

زمانی كه شوراها به كمك نیاز دارند باید با هماهنگ كننده بحران منطقه خود ارتباط برقرار كنند. زمانی كه سوانح آنقدر گسترده‌اند كه به همكاری افراد و سازمان‌های امدادرسانی زیادی مانند پلیس، آتش‌نشانی، خدمات اورژانس و غیره نیاز است، مدیر بحران منطقه می‌تواند در هماهنگ‌سازی عوامل در منطقه به شورا كمك كند.

حوادث اضطراری شامل تصادفات، آتش‌سوزی منازل و یافتن افراد گمشده است. مدیر حوادث اضطراری ممكن است از شورا در مواردی مانند استفاده از تجهیزات شورا درخواست كمك كند ولی در این موارد كنترل امور همچنان در دست مدیر حوادث اضطراری باقی می‌ماند. در جوامع دور دست بهترین راه، استفاده از منابع و مهارت‌های بومی است و واحدهای خدمات اضطراری به صورت چند منظوره عمل می‌كنند و مدیران بحران مجازند از طریق این واحدها به شوراها كمك كنند.

 

مدیریت ریسك بلایای طبیعی

دو روش برای مدیریت سوانح وجود دارد. اول آنكه منتظر وقوع سانحه بمانیم و سپس كاری برای جبران آن انجام دهیم. این روش می‌تواند پرهزینه و خطرناك باشد. روش بهتر برای مدیریت سوانح، بررسی آنها قبل از وقوع و همچنین انجام اقداماتی برای ایمن‌سازی جامعه است. مطالعه و تحقیق در مورد چگونگی مدیریت بحران می‌تواند به این موضوع كمك كند. برخی شوراها در این زمینه بررسی‌های مفصلی کرده‌اند و فعالیت‌های زیادی انجام داده‌اند. بنابراین می‌توانند قبل از وقوع حوادث، جامعه خود را در مقابل آنها ایمن سازند.

بلایا زمانی رخ می‌دهند كه خطری جامعه را تهدید كند. به وسیله بررسی ریسك خطراتی كه ممكن است آسیب جدی به عوامل مهم جامعه مانند مردم، خانه‌ها و خدمات شهری برسانند، می‌توان اقداماتی را جهت كاهش این ریسك‌ها آغاز كرد. ریسك سوانح، احتمال وقوع خسارت به عوامل مهم جامعه در زمان خطر هستند. ریسك سانحه، آن چیزی كه اتفاق خواهد افتاد نیست بلكه احتمال وقوع اتفاق است. با بررسی هر یك از خطرات و محاسبه آنچه ممكن است اتفاق بیافتد، می‌توان لیستی از ریسك در جامعه تهیه كرد.

زمانی كه ریسك مورد بررسی قرار می‌گیرد مهم است كه با سایر مردم در مورد آن صحبت شود و نظر آنها مورد توجه قرار گیرد. لازم است همه در مورد انتخاب مهمترین ریسك و اقدامات اولیه لازم برای مقابله با آن به توافق برسند. پس از آن، چگونگی كاهش ریسك بررسی می‌شود كه به آن «نحوه برخورد با ریسك» می‌گویند. زمانی كه ریسك كاملا مشخص نباشد روش‌های مختلفی برای برخورد با آن وجود خواهد داشت كه باید بهترین راه برای كاهش ریسك و برخورد با آن اندیشیده شود.

گاهی ممكن است در محاسبه چگونگی برخورد با ریسك‌ها، به كمك متخصصانی مانند برنامه‌ریزان، مهندسان و مدیران بحران نیازمند باشد. شورا همچنین به اطلاعاتی در مورد طول مدت روش برخورد با ریسك، مقدار هزینه‌ای که در برخواهد داشت و اینكه سرمایه لازم از كجا تامین خواهد شد، نیاز دارد. پس از محاسبه این موارد، شورا این روش را در برنامه خود قرار می‌دهد. مدیریت بحران باید قسمتی از برنامه عادی شورا باشد و فعالیتی جداگانه به شمار نرود.

مدیریت بحران فرآیندی در جریان است و باید در زمان بازنگری برنامه‌های شورا و همچنین در زمان وقوع سانحه، دوباره مورد بررسی قرار گیرد. همه چیز باید نوشته شود و به درستی گزارش شود تا كسانی كه می‌خواهند بعدها در این‌باره مطالعه كنند بتوانند فعالیت‌های انجام شده را ادامه دهند و نیاز به صرف زمان دوباره نباشد.

زمانی كه مطالعات در مورد مدیریت بحران شروع می‌شود شورای شهر و مدیران آن باید مطالعات را حمایت كنند و بهترین پیشنهاد خود را برای ایمن‌سازی بیان كنند، در غیر اینصورت انجام مطالعات بسیار مشكل خواهد بود.

برخی از دلایلی كه شورا به انجام مطالعات نیاز دارد عبارتند از:

  • شورا موظف است اطمینان حاصل كند كه مردم جامعه از آسیب در امان هستند.
  • شورا مسوول است برای كاهش خسارت‌های ناشی از بلایای طبیعی تلاش كند.
  •  شورا باید سعی كند كه بخش‌های مهم را در مقابل صدمه و آسیب محافظت كند.
  • قانون مدیریت بلایا شورا را ملزم به انجام این موارد می‌كند و قدرت لازم برای انجام آنها را به شورا می‌دهد.
  •  شورا باید بیشترین  میزان كمك مالی در زمان سوانح طبیعی را محاسبه نماید.
  •  مطالعات می‌توانند به توجیه سرمایه‌گذاری برای پروژه‌های زیر بنایی كمك كنند.

شوراها می‌توانند سرمایه‌هایی را برای انجام مطالعات در مورد برنامه‌های كاهش بلایای طبیعی، جذب كنند. آنها ممكن است تصمیم بگیرند كه خود تحقیقات را انجام دهند و یا مشاوری را برای همكاری انتخاب كنند. تجربه نشان می‌دهد بهترین و قابل استفاده‌ترین مطالعات آنهایی هستند كه شورا در آنها نقش راهنمایی نیرومند را داشته است.

شورا شخصی را برای مدیریت مطالعات منصوب می‌كند تا پروژه را راه اندازی کند و سایر افراد را برای همكاری در مطالعات انتخاب كند. مدیر مطالعه باید یكی از اعضای اصلی شورا و یا یكی از اعضای ارشد شورا باشد.

اعضای گروه مشاوره‌ای مطالعه باید كسانی باشند كه بتوانند در انجام دقیق كار كمك كنند. این افراد دارای ارتباطات قوی در جامعه یا مهارت‌های اجتماعی در مواردی مانند برنامه‌ریزی جامعه، مدیریت، رفاه اجتماعی و زیرساخت‌ها هستند.

برخی مطالعات به اطلاعات تخصصی افراد خاص مانند مهندسان، برنامه‌ریزان و مدیران بحران نیاز دارند. این متخصصان ممكن است از اعضای اصلی گروه مشاوره‌ای مطالعه نباشند ولی باید در زمان لازم برای در اختیار گذاشتن اطلاعات مورد نیاز در دسترس باشند.

با شكل‌گیری گروه مشاوره‌ای مطالعه، موارد زیر باید در نظر گرفته شود:

  • بودجه‌بندی مطالعه
  • مراحل اصلی مطالعه
  •  زمان پایان مطالعه
  •  چگونگی ارزیابی پیشرفت مطالعه
  • چه كسانی لازم است در جریان مطالعه قرار گیرند و چگونه باید آنها را مطلع كرد
  •  خود شورا مطالعه را انجام می‌دهد و یا از مشاور استفاده خواهد كرد
  •  آیا پایگاه‌های خارجی در مطالعه دخیل خواهند بود؟
  •  چه كارهایی برای كاهش تاثیر سوانح در جامعه انجام شده است؟
  •  چه زمانی گروه مشاوره‌ای مطالعه با هم ملاقات می‌كنند
  • موارد مهم در مورد جامعه مانند اعتقادات، استعدادها و …

پس از آن ریسك‌ها و چگونگی كاهش آنها بررسی شد، همه كارها باید دقیق انجام شود و بهترین اطلاعات  قابل دسترس مورد استفاده قرار گیرد

خطرات به بحران تبدیل می‌شوند، بنابراین شناختن خطرات احتمالی و خصوصیات آنها لازم است. برخی اطلاعات از طریق صحبت با افراد آشنا با جامعه در مورد خطراتی كه قبلا جامعه را تهدید كرده‌اند بدست می‌آیند. مردم داستان‌هایی واقعی درباره رخدادهای بد گذشته می‌دانند كه می‌تواند مفید باشد. دقت در چگونگی استفاده از این اطلاعات هم مهم است، زیرا مردم گاهی در یادآوری كامل اتفاقات دچار اشتباه می‌شوند.

برای بررسی خطرات، توجه به مواردی از قبیل میزان هشدارهای دریافت شده قبل از آن، شدت، وخامت، ‌دوره، زمان احتمالی، ‌آخرین سال وقوع آن و اینكه به چه قسمت‌هایی از جامعه ممكن است آسیب برساند، مفید خواهد بود.

یك ایده خوب استفاده از نقشه‌هایی است كه قسمت‌هایی را که ممكن است توسط هر یك از خطرات  مورد تهدید قرار گیرند، مشخص كند تا با كمك آنها عناصری كه ممكن است آسیب ببینند بررسی شوند.

 

 جدول 1- خطرات تهدید کننده جامعه.

  طوفان

*

  گردباد

*

  امواج دریا

*

  سیل

*

  آتش‌سوزی

*

  تسونامی

 

  رانش زمین

 

  تصادفات رانندگی

*

  آلودگی‌های زیست محیطی

 

  انقراض حیوانات

*

 

جدول 1 نشان می‌دهد كه این اطلاعات چگونه می‌توانند تكمیل شوند و نحوه پر كردن آن در جوامع دیگر ممكن است متفاوت باشد. اطلاعات زیادی برای بدست آوردن ایده‌ای واقعا خوب از كیفیت خطر در قسمت‌های مختلف جامعه ‌لازم است، كه گاهی تحقیقات دقیق‌تری برای رسیدن به تصویر كاملی از بلایا را می‌طلبد.

قبل از محاسبه ریسك بلایا، عوامل مهم جامعه كه ممكن است آسیب ببینند باید مورد بررسی قرار گیرند. اولین كار تهیه لیستی از عوامل مهم جامعه شامل عناصر ارزشمند و احتیاجات ضروری است، یعنی آنچه كه عناصر آسیب‌پذیر جامعه نام دارد. تعدادی از این موارد عبارتند از:

  • مردم (به خصوص كسانی كه بیشتر از سایرین به كمك نیاز دارند مانند كهنسالان، كودكان و بیماران)
  • خانه‌ها و ساختمان‌ها و مصالح آنها
  •  اموال شخصی (مبلمان، تلویزیون وغیره)
  • حیوانات خانگی
  • ساختمان‌های عمومی (مانند مدارس، ‌مراكز درمانی، ادارات و‌خانه سالمندان)
  • سرویس خدمات شهری (مانند برق، ‌تلفن، آب، فاضلاب، خیابان‌ها، فرودگاه‌ها)
  • ساختمان‌های تجاری (مغازه‌ها، سوپرماركت‌ها، مراكز توریستی)
  •  عناصر فرهنگی و میراث گذشتگان (آرامگاه‌ها، بناهای تاریخی)
  •  اكولوژی بومی (مانند جنگل‌ها، نمونه‌های گیاهی و جانوری، صخره‌های مرجانی)

به علت تفاوت بین جوامع، برای تهیه لیست مربوط به هر منطقه لازم است با مردم و افراد بومی در زمینه شناخت عوامل مهم جامعه مشورت شود. برخی از این موارد می‌توانند به صورت نقشه درآمده و بعدها در محاسبه ریسك مورد استفاده قرار گیرند. به كمك آنها انواع خطراتی كه عناصر مهم را تهدید می‌كنند مشخص می‌شود. به عنوان مثال با دانستن مسیر حركت سیل و همچنین مكان مناطق مسكونی، تعداد مردمی كه ممكن است بر اثر جاری شدن سیل بی‌خانمان شوند قابل محاسبه است.

با در نظر گرفتن جزییات، اثرات ناشی از هر ریسك تا حدودی قابل محاسبه خواهد بود. لازم به یادآوری است كه محاسبه ریسك چندان آسان نیست و باید كلیه جوانب امر مورد بررسی قرار گیرند. به عنوان مثال در بررسی تاثیر یك موج ویران‌گر بر یك مركز بهداشت؛ امكان دارد موج به خود ساختمان آسیب نرساند ولی به علت ازدحام بیش از حد مجروحین ارایه خدمات ممكن نباشد و برخی افراد به همین دلیل جان خود را از دست بدهند.

در پایان برای اطلاع از چگونگی ریسك هر رویداد باید قضاوتی بر پایه اطلاعات بدست آمده و توصیه‌های جامعه و افراد متخصص انجام گیرد.

یكی دیگر از عوامل مهم در محاسبات، زمان احتمالی وقوع هر سانحه است. دوره‌های مختلف زمانی برای احتمال ریسك‌ها عبارتند از:

  • وقوع سانحه‌ای خفیف در هر سال
  • امكان وقوع هر 20 سال
  •  امكان وقوع در یك قرن (درطول زندگی هر فرد)
  • بیش از هر صد سال مثلا حدود هر 500 سال
  •  احتمال وقوع بسیار ناچیز(بیشتر از 500 سال)

دانستن دوره تكرار هر ریسك مهم است، آنها ممكن است هر روزی اتفاق بیافتند و دوباره روز بعد یا روزهای دیگر تكرار شوند.

پس از انجام این مراحل، خطرات، عوامل مهم جامعه، ریسك‌ها، نتایج و پیامدهای ناشی از همه خطرات و احتمال وقوع هر یك بدست آمده است. مرحله بعد بررسی میزان وخامت هر ریسك و عوامل مورد نیاز در ارتباط با آن است. میزان وخامت هر ریسك با توجه به پیامدها و احتمال وقوع آن محاسبه می‌شود (جدول2).

 

جدول2 -محاسبه شدت پیامدهای ریسك

پیامدها

خفیف: كسی آسیب نمی‌بیند، خانه‌ها و ساختمان‌ها سالمند. ‌خسارت مالی كم است. بیشتر خدمات شهری فعالیت عادی خود را دارند.

ضعیف: تعداد كمی از مردم به كمك‌های اولیه درمانی نیاز دارند. برخی از حیوانات خانگی از بین می‌روند برخی ساختمان‌های شخصی آسیب می‌بینند. خانه‌های ضعیف آسیب می‌بینند. بعضی از مردم لازم است تا از خانه‌هایشان خارج شوند. اختلال احتمالی در برخی سیستم‌ها وجود دارد. نقریبا همه چیز توسط جامعه و شورا قابل كنترل است.

متوسط: بعضی از مردم به امداد پزشكی برای جراحت‌هایشان نیاز دارند. تعداد كمی از خانه‌ها ویران شده‌اند كه می‌توانند توسط امكانات جامعه تعمیر شوند. برخی سرویس‌ها از كار افتاده‌اند .‌فعالیت‌های مهم شورا تعطیل می‌شوند. تعدادی از مردم دچار نگرانی می‌شوند.

گسترده: تعداد كمی جان خود را از دست می‌دهند. تعداد زیادی زخمی می‌شوند. تعدادی از خانه‌ها به طور جدی آسیب می‌بینند. تعدادی از مردم آواره می‌شوند. ‌خسارات مالی زیاد است. آثار تاریخی و فرهنگی آسیب می‌بینند. برخی از خدمات شهری از كار می‌افتند. به کمك‌های خارجی نیاز هست.

عظیم: جامعه نمی‌تواند به درستی عمل كند. تعدادی كشته می‌شوند و تعداد زیادی زخمی می‌شوند.‌ بیشتر خانه‌ها و سایر ساختمان‌ها تخریب می‌شوند یا به سختی آسیب می‌بینند. خدمات شهری از كار می‌افتد، خسارات مالی زیاد است. مردم وحشت زده می‌شوند. ترس برای بقای جامعه سنتی وجود دارد. احتمال تخلیه می‌باشد. مردم شهر را برای  بدست آوردن كالاهای حیاتی ترك می‌كنند. برای حل نیازهای طولانی مدت تلاش عظیمی برای بازسازی لازم است. تمامی منابع بازسازی جامعه باید از خارج تامین شوند.

 

آخرین مرحله محاسبه و شناسایی خطرناك‌ترین سوانح است. بدترین سوانح آنهایی هستند كه احتمال وقوع آنها بیشتر است و هزینه بیشتری را نیز به جامعه متحمل می‌كنند. دسته‌بندی ریسك‌ها به صورت شدید، بزرگ، معمولی و ضعیف می‌تواند در این مرحله مفید باشد.

  • ریسك شدید باید به سرعت كنترل شود.
  • ریسك بزرگ نیاز به مدیریت توسط تمامی شوراها دارد.
  •  ریسك معمولی توسط كارمندان مربوطه در شورا مدیریت می‌شود.
  • ریسك ضعیف باید توسط برنامه‌های عادی شورا قابل مدیریت باشد.

 

 جدول 3 : محاسبه وخامت ریسك:

احتمال وقوع

پیامدها

خفیف

ضعیف

متوسط

گسترده

عظیم

سالانه یك بار

زیاد

زیاد

شدید

شدید

شدید

هر 20 سال یكبار

معمولی

زیاد

زیاد

شدید

شدید

هر 100 سال یكبار

ضعیف

معمولی

زیاد

شدید

شدید

هر 500 سال یكبار

ضعیف

ضعیف

معمولی

زیاد

شدید

بیش از500 سال یكبار

ضعیف

ضعیف

معمولی

زیاد

زیاد

 

مطابق جدول3 با فرض احتمال وقوع سیلی شدید در دوره‌ای صد ساله (ممكن است بیش از یك بار هم اتفاق بیافتد)، ‌چنانچه پیامدهای ناشی از آن از دست رفتن جان برخی از مردم و به جاماندن زخمی‌های فراوان باشد، ‌وقوع چنین سانحه‌ای دارای «ریسك شدید» است.

پس از مرتب كردن ریسك‌ها برای اطمینان از دقت و درستی دسته‌بندی انجام شده نتایج در اختیار مردم قرار داده شده و با آنها هم مشورت می‌شود.

از آنجایی كه بحران ها از خطراتی كه جامعه را تهدید می‌كنند ناشی می‌شوند، با كاهش خطرات یا با انجام فعالیت‌هایی كه خسارت ناشی از خطرات را كاهش دهد می‌توان ریسك بلایا را در جامعه كاهش داد. بعضی سوانح مانند آتش‌سوزی بوته زارها و سیل می‌توانند كاهش یابند ولی در سایر موارد مانند گردباد و زمین‌لرزه هیچ نوع پیشگیری نمی‌توان انجام داد. معمولا ریسك بلایای طبیعی را با انجام كارهایی در جامعه كاهش می‌دهند. به عنوان مثال در جامعه‌ای كه با ریسك آتش‌سوزی بوته‌زارها رو به رو است با پاكسازی حریم بوته‌زارها از گیاهان خشك و خاموش كردن آتش آن را مهار می‌كنند. از سوی دیگر در جامعه با ساختن خانه‌های مقاوم در برابر آتش‌سوزی و آموزش رفتار ایمن به مردم، ریسك خطر را كاهش می‌دهند. در این مورد استفاده از هر دو روش در كنار هم بهترین گزینه خواهد بود.

چنانچه جامعه‌ای با خطر تهاجم امواج دریا مواجه باشد كار زیادی در مقابل آن نمی‌توان انجام داد مگر آنكه خانه‌ها و سایر ساختمان‌ها به خارج از فضای آسیب‌پذیر منتقل شوند و مردم تا پایان طوفان به محل‌های امن انتقال یابند.

با آمادگی برای روبه‌رویی با بحران‌هایی که ممكن است جامعه را تهدید كنند در زمان وقوع بحران امكان واكنش مناسب و بعد از آن جبران خسارت بیشتر خواهد شد.

در جدول 4 ریسك‌ها و چگونگی جبران هریك بررسی می‌شود. سعی بر آن است كه چند راه برای كاهش هر ریسك پیشنهاد شود. كاری كه برای همه آنها انجام می‌شود یافتن بهترین راه برخورد با هركدام است. گاهی تنها یك روش برخورد مناسب وجود دارد ولی بعضی اوقات چند راه برای كاهش اثرات هر ریسك هست و باید بهترین و روشن‌ترین راه پیشنهاد شود. محاسبه هزینه‌های تقریبی ناشی از هر روش نیز به یافتن بهترین آنها كمك می‌كند.

 

جدول 4- روش‌های كاهش ریسك بلایا

  پیشگیری 

 

  -اعمال مدیریت بحران در تمام برنامه‌های شورا

  -آموزش مردم درباره ریسك‌ها و آنچه باید انجام دهند.

  -اعمال استانداردها و قوانین مستحكم‌سازی ساختمان

  -تغییر مكان قسمت‌های ناامن جامعه به مكان‌های امن‌تر

  -قانونمند كردن كاربری اراضی برای دوری از خطراتی نظیر سیل،‌ آتش‌سوزی، لغزش زمین و امواج

  -كاهش یا اصلاح خطرات (ساختن سد، دیوارهای باز گرداننده، كاهش خطر آتش‌سوزی، ساختار آتش‌شكن و محافظ)

  -اصلاح و برنامه‌ریزی توسعه جامعه

  -اصلاح طرح‌های توسعه خدمات بحرانی

 

  آمادگی 

 

  -هشدار به جامعه

  -آموزش و اطلاع رسانی به جامعه

  -تخلیه نواحی دارای ریسك

  -تخلیه اموال

  -تجهیز و ذخیره غذا، آب و سوخت

  -فعال‌سازی مركز مدیریت بحران

 

  عكس‌العمل 

 

  -نجات به موقع افراد

  -كمك‌های پزشكی

  -هشدارهای لازم

  -تامین غذا، ‌آب، لباس و سرپناه اضطراری

  -بررسی خسارت و اطلاع‌رسانی به جامعه در مورد رخداد

 

  بازسازی 

 

  -از سرگیری خدمات مشارکتی

  -تدارك خانه‌های موقت

  -تدارك خدمات بهداشتی و ایمنی

  -اطلاع‌رسانی به جامعه در مورد آنچه اتفاق افتاده

  - آغاز برنامه‌های همکاری

 

 

با تهیه لیست خطرات، شناخت عوامل مهم جامعه، ریسك‌ها، پیشامدها و احتمال وقوع آنها و انجام سایر مراحل از قبیل دسته‌بندی شدت ریسك‌ها و همچنین پیشنهاد راه‌های مختلف برای برخورد با هر ریسك و توصیه بهترین و واضح‌ترین روش و تخمین میزان هزینه‌ها، كار گروه مطالعاتی كامل می‌شود و بعد از آن شورا است كه تصمیم می‌گیرد چه كارهایی و در چه زمانی باید انجام شوند.

مطالعه مدیریت ریسك بلایا، به همراه سایر برنامه‌های شورا و برنامه مصوب كاهش بلایا در دستور كار شورا قرار می‌گیرد. هر ساله هم زمان با بازنگری برنامه‌های شورا آنچه برای كاهش ریسك بلایا انجام شده است بازبینی و آنچه در آینده باید انجام شود، بررسی می‌شود. همچنین چگونگی تاثیر بلایا بر كلیه برنامه‌های شورا مشخص می‌شود. به عنوان مثال ممكن است یك سانحه هزینه زیادی برای جامعه داشته باشد بنابراین برخی از پروژه‌های توسعه لغو خواهند شد.

از جمله وظایف شورا موارد زیر است:

  • آماده كردن برنامه محلی مدیریت بحران و مرتبط ساختن آنها با چارچوب سیاست‌های مدیریت بحران دولت
  • بازبینی سالانه برنامه
  • توسعه برنامه‌ریزی مشاركتی و عملی كه كاهش بلایا را شامل می‌شوند.
  • تضمین انجام پروژه‌های توسعه جدید با سیاست‌های برنامه‌ریزی دولت.

 

اطلاع‌رسانی

زمانی كه شورا اقدام به برنامه‌ریزی مدیریت ریسك بلایای طبیعی می‌كند مهم است كه همه مردم جامعه از آنچه در حال وقوع است مطلع شوند، زیرا به كمك آنها در تكمیل بررسی ریسك‌ها و نحوه برخورد با آنها، نیاز است.

هرجامعه روش‌های مخصوص به خود را در گفتگو و تبادل نظرات و اطلاعات دارد و همه مردم باید به آن احترام بگذارند و بدانند اگر این موضوع به درستی انجام نشود ممكن است اطلاعات بدست آمده دقیق نباشد. بنابراین نظرات، نگرش‌ها، تجارب و اهداف مردم جامعه باید شنیده شود.

مطالعات مدیریت ریسك بلایا چندین مرحله را شامل می‌شود كه باید به طور كامل به اطلاع مردم برسد. در برخی از مراحل نظر كل افراد جامعه می‌تواند مهم باشد و در بقیه موارد اطلاعات افراد متخصص و آگاه به امور مورد نیاز است.

بررسی راه‌های ممكن برای استفاده از نظرات مردم و چگونگی آگاه‌سازی آنها از روند فعالیت‌های انجام شده بر عهده مدیر مطالعه است. مواردی مانند چاپ بروشورها و پوسترها می‌تواند در این زمینه یاری دهنده باشد. همچنین توضیح مسایل برای دانش‌آموزان مدارس و والدین آنها حایز اهمیت است. این راه‌ها باید تا حد امكان ساده و روشن باشند و باید در پایان اطمینان حاصل شود كه كلیه اعضای جامعه از چگونگی مدیریت ریسك بلایا آگاه شده‌اند. در صورت تمایل مردم باید بتوانند به منابع اطلاعاتی بیشتر در این زمینه دسترسی داشته باشند.

خبرنامه

اطلاعات تماسی

تلفن : ۰۲۱۲۲۹۲۴۹۸۷

ایمیل :‌ info [@] safetymmesage [dot] com

درباره پیام ایمنی

فعاليت سايت پیام ایمنی از سال 1382 همزمان با انتشار نشریه پیام ایمنی آغاز گرديد. هدف ما از طراحی اين سايت، ايجاد مرجعی کامل و كارآمد از موضوعات ایمنی، بهداشت، محیط‏ زیست و آتش‏ نشانی، به منظور رفع نياز محققين و علاقمندان در كشور است.


طراحی سایت و طراحی گرافیک توسط استودیو طراحی حاشیه